صفى الدين حلَّى گذشت ، شنيده از او آن را شرف الدين ابو بكر محمد ابن عمر عجلونى متوفى 801 و شنيده آن را از او ابن حجر چنانچه در شذرات ج 7 ص 10 مذكور است .
بيوگرافى و شرح زنده گى او در الدّر الكامنه ج 3 ص 339 ، بغيه الوعاه در طبقات النحاه ص 14 ، شذرات الذهب ج 6 ص 268 نفح الطيّب ج 4 ص 373 ، 408 موجود ياد كرده جمله بسيارى از شعرش را و ياد كرده براى او قصيده اى را كه به آن مدح مىكند پيامبر اعظم صلَّى اللَّه عليه و آله را و در آن . قصد نموده آنحضرت را به سورههاى قرآنى و آن اينست :
فى كل فاتحه ‹ 1 › للقول معتبره
حق الثناء على المبعوث . . . بالبقره ‹ 2 ›
در هر فاتحه ( سوره حمد ) ‹ 1 › براى سخن گفتن آن معتبر است كمال مدح و حقيقت ثناء بر آنكسيكه مبعوث شد بسوره بقره ‹ 2 ›
فى آل عمران ‹ 3 › قد ما شاع مبعثه
رجالهم و النساء ‹ 4 › استوضحوا خبره
در سوره ( آل عمران ) ‹ 3 › از دير زمانى شهرت يافت مبعوث شدن او از مردان ايشان و سوره النساء ‹ 4 › افشاء كردند خبر او را .
من مد للناس من نعماء مائده ‹ 5 ›
عمّت فليست على الانعام ‹ 6 › مقتصره
كسى كه گسترش داد براى مردم از نعمتها خوان طعام را كه شامل همه شد پس بر احسان كردن او تقصيرى نيست .