از ثروت علمى او بود ، و حديث استفتاء او از غيرش پر كرده كتابهاى حديثى و سنتها را و لبريز نموده كتب تاريخى و قصص را ، فما ذا بعد الحق الا الضلال ، پس نيست بعد از حق مگر گمراهى .
و به تمام آنچه كه ما ياد نموديم شناخته مىشود ارزش گفته اين حزم اندلسى در كتابش ( الفصل ) كه هر صاحب حسّ و شعورى دانسته بعلم بديهى كه آنچه را كه از علم پيش عمر بود چندين برابر علمى بود كه نزد على ( ع ) بود ، تا آخر سخن ياوه ياد شده است در جزء سوم از اين كتاب ( الغدير ) ما ص 95 ( متن عربى )
و گفته ابن تيميه در ( منهاج السنه ) ج 3 ص 128 و جمع نمودهاند مردم داوريها و فتواهاى نقل شده از ابى بكر و عمر و عثمان و على را پس يافتند كه راستتر و با دليلتر آن را بر علم صاحب آن امور ابو بكر و پس از آن عمر بوده و براى همين ديده مىشود از اموريكه نصّى بر خلاف آن يافته شده از عمر كمتر است از آن چه از على ( ع ) ديده شده و اما ابو بكر پس نصّى و خبر صريحى بر خلاف آن نيست .
پس گويد : و ابو بكر و عمر و غير آنها از بزرگان صحابه نبودند كه سئوالى بخصوص از على ( ع ) كنند و آنچه كه معروفست اين است على ( ع ) علم را از ابو بكر فرا گرفته چنانچه در سنن ياد شده از على ( ع ) كه گويد من بودم كه هر گاه از پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله حديثى ميشنيدم خدا به آن به من نفعى ميداد اگر ميخواست كه به من سودى دهد و هر گاه غير آنحضرت مرا حديثى ميگفت من او را قسم ميدادم اگر برايم سوگند مىخورد او را تصديق ميكردم ، و ابو بكر مرا حديث گفت و راست گفت ابو بكر كه گفت : شنيدم از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله
الغدير ( فارسي ) — صفحة 259
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٢٥٩