و در لفظى از طريق عمر بن عامر انصارى است ، پس ابى گفت :
قسم به خدا كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله آن را قرائت كرد براى ما و تو ريسمان ميفروختى ، پس عمر گفت : بلى ، در اين صورت خوب است ، بنا بر اين ما پيروى ميكنيم ابّى را .
و در تعبيرى : عمر قرائت كرد ، و الانصار ( برفع ) الذّين بانداختن واو كه صفت براى انصار باشد تا آنكه زيد بن ثابت : به او گفت : كه آن با واو است ، پس عمر از ابّى ابن كعب پرسيد پس او تصديق كرد زيد را پس عمر برگشت به اين قرائت و گفت ما نميديديم مگر اينكه ميگفتيم ما بيك پايه اى ارتقاء نمودهايم كه هيچكس با ما به آن نخواهد رسيد .
و در عبارتى : پس عمر گفت : بلى بنا بر اين ما پيروى ابى ميكنيم ، و در لفظ طبرى : بر اين صورت ما پيروى ميكنيم ابّى را .
و در لفظى : بدرستيكه عمر شنيد مردى قرائت ميكرد آيه را با واو ، پس گفت كى تو را چنين خواند ، گفت : ابّى ، پس عمر ابّى را خواست ، پس گفت رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله آن را قرائت كرد براى من و تو در بقيع اسباب خورده ميفروختى ، عمر گفت : راست گفتى و اگر خواستى بگو كه ما حاضر بوديم و شما نبوديد و ما يارى كرديم و شما واگذار نموديد و ما منزل داديم و شما بيرون كرديد پس از آن عمر گفت : من ميديدم كه ما بيك مقامى رسيدهايم كه بعد از ما كسى به آن مقام نخواهد رسيد . ( 1 )
هامش
( 1 ) تفسير طبرى ج 1 ص 7 ، مستدرك حاكم ج 3 ص 305 ، تفسير قرطبى ج 8 ص 238 ، تفسير ابن كثير ج 2 ص 383 ، تفسير زمخشرى ج 2 ص 46 ، الدر المنثور ج 3 ص 269 ، كنز العمال ج 1 ص 287 ، ياد كرده لفظ ابو الشيخ را پس از آن حكايت كرده از جمعى از حفاظ و ياد كرده تصحيح حاكم آن را و در ص 285 نقل كرده آن را از ابى عبيد در فضائلش و ابن جرير و ابن المنذر و ابن مردويه و تفسير شوكانى ج 2 ص 379 ، روح المعانى طبع منريّه ج 1 ص 8 .