باشد كه تقسيم كنم بر شما بحصهها و سهمهاى شما ، سپس ابن عباس گفت : و قسم به خدا اگر مقدّم ميداشت كسى را كه خدا مقدم داشته و موخر ميگذاشت كسى را كه خدا عقبش انداخته فريضه زياد نميشد پس زفر به او گفت : و كدام مقدّم و كدام مؤخر است پس گفت هر فريضه اى كه زايل نشود مگر بفريضه اى پس اين آنست كه خدا مقدّم داشته و اين فريضه شوهر است كه براى او نصف است پس اگر زايل بربع و 4 / 1 شد چيزى از او كم نشود و زن برايش ربع 4 / 1 است پس اگر از او زايل شود برميگردد به هشت يك 8 / 1 از او كم نميشود و خواهران برايشان دو ثلث است و يك خواهر برايش نصف است پس اگر دخترها بر آنها داخل شود براى آنها ما بقى خواهد بود پس اين گروه آنهائى هستند خدا تاخيرشان انداخته پس اگر بدهد كسى را كه خدا فريضه او را مقدّم داشته كاملا پس از آن تقسيم كند آنچه مانده ميان كسانى كه خدا عقبشان انداخته بسهام فريضه زياد نشود پس زفر گفت به او : پس چه چيز تو را باز داشت كه اشاره كنى به اين رأى بر عمر گفت هيبت و رعب و خشونت او به خدا قسم . ( 1 )
و در اوائل سيوطى و تاريخ او ص 93 ، و محاضره سكتوارى ص 152 : نقل شده كه عمر اوّل كسى بود كه در فرائض قائل بعول شد .
امينى ( قدس الله روحه ) گويد : چى ممكنست كه من بگويم
هامش
( 1 ) احكام القران جصاص ج 2 ص 109 ، مستدرك حاكم ج 4 ص 340 ، و آن را صحيح دانسته و سنن كبرى ج 6 ص 253 كنز العمال ج 6 ص 7 .