مظعون . ( 1 )
تا آنكه نازل شد آيه ايكه در سوره نساء است : * ( لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَأَنْتُمْ سُكارى ) * نزديك نماز نشويد در حالى كه مست و از خود بى خود هستيد ، پس قومى ترك كردند و جمعى هم سر كشيدند و نوشيدند ، در روز موقع نماز نميخوردند و در شب مينوشيدند تا نازل شد آيه ايكه در مائده است : * ( إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ . . . ) * تا آخر آيه عمر گفت : مقرون بقمار و بتها و تير قرعهها شده اى مرگ بر تو باد و دور باشى ، پس مردم ترك كردند .
و طبرى از سعيد بن جبير نقل كرده چيزى كه نزديك به اين است و در آخرش دارد تا آنكه نازل شد : * ( إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ . . . ) * پس عمر گفت امروز نابود شدى مقرون بقمار شده اى .
و ابن منذر از محمد بن كعب قرظى نقل كرده حديثى كه در آنست : آنگاه نازل شد آيه چهارميكه در سوره مائده است پس عمر بن خطاب گفت : منتهى شديم اى پروردگار ما
امينى ( طاب الله ثراه ) گويد : نخواستم به بازگو كردن اين
هامش
( 1 ) اين افتراء و تهمت است بر اين صحابى بزرگوار و امامان حديث و تاريخ تصريح كردهاند بر اينكه او از كسانى بود كه شراب را بر خود حرام كرده بود در جاهليّت و گفته بود كه نمينوشم شرابى را كه عقل را زايل مىكند و ميخندد بر من كسى كه پستتر از منست و مرا بر آن ميدارد كه با دختر خودم آميزش كنم . مراجعه كن به الاستيعاب ج 2 ص 482 و الدر المنثور ج 2 ص 315 را .