227 ، و ابن ماجه در سننش ج 2 ص 227 ، و حاكم در مستدرك ج 2 ص 59 و ج 4 ص 389 و آن را صحيح دانسته ، و بيهقى در سنن الكبرى ج 8 ص 264 به چندين طريق ، و ابن اثير در جامع الاصول چنانچه در تيسير وصول ج 2 ص 5 ، و محبّ الدين طبرى در الرياض النضره ج 2 ص 196 بلفظ دوّمى نقل از احمد ، و در ذخائر العقبى ص 81 و ياد كرده آن را قسطلانى در ارشا السارى ج 10 ص 9 نقل از بغوى و ابو داود و نسائى و ابن حبّان ، و مناوى در فيض القدير ج 4 ص 357 به صورت دوّم پس گويد و اتّفاق افتاده براى او و براى على عليه السلام با ابو بكر مانند آن . و حفنى در حاشيه شرح عزيزى بر جامع صغير ج 2 ص 417 بلفظ سوم ، و دمياطى در مصباح ظلام ج 2 ص 56 بلفظ سوّم ، و سبط ابن جوزى در تذكره اش ص 57 بلفظيكه در آن قول عمر « لولا على لهلك عمر » است و ابن حجر در فتح البارى ج 12 ص 101 و عينى در عمده القارى ج 11 ص 151 .
جالب توجه است
بخارى اين حديث را در صحيح خود نقل ( 1 ) كرده جز اينكه او وقتى ديد كه در آن برخورد بكرامت و بزرگوارى خليفه مىكند اوّل داستان را حذف كرده براى حفظ كردن مقام خلافت و خوشش نيامد
هامش
( 1 ) در كتاب محاربين باب اينكه مرد ديوانه و زن ديوانه سنگسار نميشود .