كتابى توام با نامه اى
كه لطف فرمود به آن پژوهنده محققى استاد يگانه عبد الفتاح عبد المقصود مصرى نويسنده كتاب ارزنده « الامام على » در چهار مجلَّد كه تشريح ميكرد گفتار او از فرهنگى و الا و فهمى بلند و روحى شاعرانه و احساسى زنده و انصافى در داورى و برترى در انديشه و آگاهى در توحيد كلمه و از خود شكستنى بحقايق تاريخ پس ما ياد ميكنيم گفتار او را و در پى مىآوريم نامه او را براى سپاس كردن از استاد و قدردانى كردن از قلم محكم . . . و خاطر آزاد و بينش منزّه و پاك او از بدچشمى تقليد .
الغدير
نزديك بود ادراك من گم شود در عالم وسيعى از دانش در حالى كه زير و رو ميكردم ديدهام را بين خطوط اين كتاب و كلمات آن آيا آن حقيقة كتابست . . يا واقعا آن ( غدير ) است بلكه آن درياى ژرفيست كه درّ و مرواريدش را بالا آورده به اقسام گوناگون و رنگهاى مختلف كه حيران ماند در شمردن آن انديشهها و افكار هر چه برخوردم بيكى از صدفهاى اين دريا ديدم كه داراى گنجى است بى نظير در گنجها و بيمانند بود در اندوختهها . ميخواهد بيننده گمان كند كه فقط همين يك صدف است ولى بعد از اندك زمانى برمى خورد به گنجهاى ديگرى زيباتر و ارزشمندتر در يك صدف ديگر كه پنهان شده است و پس از آن بصدفهاى ديگرى برميخورد كه رنگارنگ است ولى از نظر معنى يك رنگ است بسيار زياد است عدد آنها و
الغدير ( فارسي ) — صفحة مقدمة 11
مساهمون: جمعي از مترجمين
صمقدمة ١١