پيامبر بزرگوار را و اوّلش اينست :
( بطبيه انزل و يمّم سيّد الامم )
بمدينه طيبه فرود آى و قصه كن آقاى امّتها ( پيامبر اسلام را )
با مترجم ما معاصر بوده و شرح كرده بديعيّيه رفيق شاعرش ابو جعفر احمد بن يوسف بصير البيرى معروف باعمى طليطلى متوفاى 779 را .
2 - شيخ عز الدين على بن حسين بن على بن ابى بكر محمد بن ابى الخير موصلى متوفاى 789 بديعيّيه دارد كه مطلعش اينست :
براعه تستهل الدمع فى العلم
عباره عن نداء المفرد العلم
مهارتيكه ميگشايد اشگ ديده را در علم عبارت از صدا كردن سيّد و آقاى مردم است .
و براى اوست شرح آن قصيده كه ناميده است به ( التوصل بالبديع الى التوسّل بالشفيع )
3 - شيخ وجيه الدين اليمنى متوفاى سال 800 براى او بديعيه - ايست چنانچه در علم الادب ج 1 ص 244 .
4 - شرف الدين عيسى بن حجاج سعدى مصرى حنبلى معروف بعويس العاليه متوفاى 807 براى او بديعيّيه است در مدح پيامبر بزرگوار چنان كه در شذرات الذهب ج 7 ص 71 كه مطلعش اينست :
سل ما حوى القلب فى سلمى من العبر
فكلَّما خطرت امسى على خطر
به پرس دل مرا چه در بردارد در سلمى از عبرتها پس وقتى كه با ناز قدم برميدارد دل مرا بخطر مياندازد .
م - 5 - سيد جمال الدين عبد الهادى بن ابراهيم حسينى صنعانى يمانى زيدى متوفاى 822 چنانچه در ( ايضاح المكنون )