محفوظ سروده است ، در هر صورت خدا داناتر است .
ميان شاعر ما و استادش محقق حلى ، مكاتباتى واقع شده كه از آن جمله است آن چيزى كه شيخ ما صاحب معالم در اجازهء بزرگش آورده است .
از تاريخ ولادت شيخ ما شمس الدين و وفاتش آگاهى درستى نداريم ، مگر اينكه مىدانيم او تا سال 680 ه زنده بوده و علامه سماوى وفاتش را در حدود سال 690 ه دانسته است و انسان جستجوگر ، از قصائدى كه بزرگان معاصرينش در مرگ او گفتهاند مىتواند عظمت مقام علمى و شخصيت اجتماعيش را در يابد .
پسر او ابو على محمد مشهور به تاج الدين بن وشاح است كه قاضى حله بوده است .
صفى الدين حلى كه در جلد ششم اين كتاب شرح حالش خواهد آمد ، دربارهء او مرثيه اى گفته كه در ديوانش صفحه 256 موجود است و نيز قصيده ديگرى در حدود 53 بيت در ديوانش صفحهء 410 دارد كه در آن از گفته اى كه به او از قولش نسبت دادهاند عذر خواهى مىكند .
و از « آل محفوظ » در سوريه و عراق هم اكنون افراد شايسته اى هستند كه استاد ، حسين بن شيخ على بن شيخ محمد جواد بن شيخ موسى آل محفوظ كاظمى رساله اى دربارهء شرح حال خانوادهء بزرگوارش نوشته است و شرح حال بزرگان اين خانوادهء بزرگ را سيدنا صدر كاظمى در تكمله امل الآمل و شيخ رازى صاحب « الذريعه » در وفيات الاعلام آوردهاند . در كتاب « امل الآمل » و غيره شرح حال فردى بنام « سديد الدين سالم بن محفوظ بن عزيزة بن وشاح سوريه اى » آمده كه محقق حلى متوفى در سال 667 ه بر او قرائت كرده و سيد بن طاووس متوفى 664 ه و پدر علامهء حلى از او روايت كردهاند در صورتى كه علامه در سال 648 ه متولد شده است .
و صاحب « روضات الجنات » در صفحهء 301 از كتابش استظهار كرده كه او پسر شاعر ما ( شمس الدين محفوظ ) است و حال آنكه چنين استظهارى درست به نظر نمىآيد ، زيرا شاعر ما يكى از كسانى است كه از محقق حلى روايت مىكند .
الغدير ( فارسي ) — صفحة 340
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٣٤٠