تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الغدير ( فارسي ) — صفحة 335

مساهمون:

ص٣٣٥
نيست ، محمد ( ص ) رسول خدا است ، آنگاه آرام گرفت » . سبكى نيز در « شفاء السقام » صفحهء 121 آن را آورده و اقرار به صحت آن كرده است و زرقانى نيز در شرح مواهب جلد 1 صفحهء 44 آن را آورده و گفته است : ابو الشيخ آن را در طبقات اصفهانيين آورده و حاكم آن را صحيح شمرده و سبكى و بلقينى در فتاواى خود به آن اقرار نموده‌اند . و حاكم بعد از اين حديث ، حديث صحيح ديگرى را كه تا حدودى همانند روايت گذشته است نقل كرده كه مضمون آن چنين است : رسول خدا فرمود : « هنگامى كه آدم خطا كرد ، گفت : خدايا از تو به حق محمد ( ص ) مىخواهم كه از خطايم صرفنظر كنى ، خداوند فرمود : اى آدم ، چگونه محمد را شناختى در صورتى كه هنوز او را نيافريده‌ام ؟ گفت : خدايا چون هنگامى كه مرا آفريدى و از روحت در من دميدى ، سرم را بالا كردم ، در قائمه‌هاى عرش ديدم نوشته است : خدائى جز خداى يكتا نيست ، محمد رسول خدا است ، پس دانستم كه تو به اسمت اضافه نمىكنى مگر محبوبترين مخلوقت را ، خداوند متعال فرمود : اى آدم راست گفتى ، او محبوبترين خلق به سوى من است ، مرا بحقش بخوان تا ترا ببخشايم و اگر محمد نبود ترا نمىآفريدم » . اين روايت را بيهقى در « دلائل النبوه » كه ذهبى درباره اش گفته است : از آن بهره گير كه تمامش هدايت و نور است ، و طبرانى در معجم الصغير آورده و سبكى در شفاء السقام صفحهء 120 و سمهودى در وفاء الوفاء صفحهء 419 و قسطلانى در مواهب اللدنية و زرقانى در شرح آن جلد 1 صفحهء 44 و عزامى در فرقان القرآن صفحهء 117 به صحتش اعتراف كرده‌اند . اين مختصر را براى آگاهى خوانندهء محترم در مورد نادرستى گفتهء ابن تيميه و هم مسلكانش مانند « قصيمى » نوشته‌ايم تا فضيلت رسولخدا را از روى بصيرت درك كرده گول اين گمراهان را نخورند .

با شاعر ما بيشتر آشنا شويم

نظام الدين محمد بن قاضى القضاة اسحاق بن مظهر اصفهانى يكى از اديبان