را از او فرا گرفته و از همنشينيش بهرهها گرفته است .
ميان من ( ابن خلكان ) و او ( شواء ) دوستى شديد و الفت زيادى بوده و در مجالس ، دور هم مىنشستيم و در مسائل ادبى با هم بحث و گفتگو مىكرديم . او بسيارى از اشعارش را برايم مىخواند و از اواخر سال 633 ه تا هنگام وفاتش همواره با هم مصاحبت و همنشينى داشتيم و پيش از آن او را در محضر « ابن جبرانى » ياد شده در مقام پيشوائيش در مسجد جامع حلب مىديدم چنان كه در مسجد جامع دمشق نيز رفت و آمد مىكرد .
او در گفتگو و محاوره بسيار عالى و در انتقاد و ايراد كردن متين و شمرده بود .
او از كسانى بوده كه در شيعه گرى غلو مىكرده و بيشتر مردم حلب او را به نام « محاسن الشواء » مىشناختند ، اما حقيقت همانست كه در اينجا آوردم يعنى :
اسم او يوسف و كنيه اش « ابو المحاسن » بوده است .
همدم ما « كمال بن شعار موصلى » كه همنشين « الشواء » بوده و بسيارى از اشعارش را از او گرفته و آگاه ترين فرد به حالش بوده ، شرح حالش را در كتاب « عبود الجمان » نوشته است ، در آن كتاب ديدم نوشته بود : تولد او تقريبا در سال 562 ه بوده و در روز جمعه نوزده محرم سال 635 ه در حلب فوت كرده و در مقبرهء « باب انطاكيه » غربى شهر دفن گرديد و من به خاطر عذرى كه در آن وقت برايم پيش آمده بود ، نتوانستم در نماز بر جنازهء او حاضر شوم ، خدايش رحمت كند و چه همنشين و رفيق خوبى بود ؟ !
و اما استادش « ابن جبرانى » ياد شده از قبيلهء طى و بحترى و از ده « جبرين » از اطراف « عزاز » بود .
او در علم ادب مخصوصا « علم اللغه » تخصص داشت و در مسجد جامع حلب در ناحيهء شرقى مشرف بر صحن جامع داراى رياست بود .
او در روز چهارشنبه 22 شوال سال 561 ه متولد شد و در روز دوشنبه هفتم رجب
الغدير ( فارسي ) — صفحة 311
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٣١١