است ، نص آشكار ، در روز غدير ، تنها دربارهء اوست و در قرآن مجيد فضائل او به طور آشكار شمرده شده است » .
او كيست
؟ او ابو المحاسن يوسف بن اسماعيل بن على بن احمد بن حسين بن ابراهيم ، معروف به « شواء » و ملقب به شهاب الدين كوفى حلبى « است كه در آن تولد يافته و در آن رشد كرده و در آن وفات نموده است .
او از نوابغ شعر و ادب است كه از هر سو فضائل به او رو كرده و در نتيجه داراى رأى محكم ، خواستههاى نيك ، انگيزه شريف ، شعر عالى ، ادبيات فوق العاده ، قافيههاى طلائى و عروض متقن است .
بنابراين كسى كه طرز تفكر و كارش چنين است چه كسى مىتواند از لحاظ فضائل به مقام والاى او برسد ؟
همكارش ابن خلكان در تاريخش جلد 2 صفحهء 597 شرح حالش را نوشته و در « شذرات الذهب » جلد 5 صفحهء 178 و تاريخ حلب جلد 4 صفحهء 397 و « تتميم امل الآمل » تأليف « سيد ابن شبانه » و « نسمة السحر فيمن تشيع و شعر » و « الكنى و الالقاب » جلد 1 صفحهء 146 و « الطليعة فى شعراء الشيعه » نيز به نيكى از او ياد شده است .
و ما آنچه را كه در تاريخ ابن خلكان درباره اش آمده به طور اختصار در اينجا مىآوريم :
« او مرد اديب ، فاضل ، متخصص در علم عروض و قافيه و شاعر بوده كه معانى بسيار بلندى را در ضمن دو بيت و سه بيت بيان مىكرد ، وى داراى ديوان بزرگى است كه در حدود چهار جلد مىشود و طرز لباس پوشيدنش همانند مردم قديم حلب بوده است .
او معمولا در جلسهء شيخ « تاج الدين ابو القاسم احمد بن هبة اللَّه بن سعد بن سعيد بن مقلد معروف به ابن الجبرانى نحوى لغوى » حاضر مىشد و بيشتر ادبيات