و ادارهء مدرسهء كنار قبر ابو حنيفه به او واگذار گردد و تمام موقوفات مربوطه از يازدهم ذى القعدهء سال 604 ه ببعد به او سپرده شود .
او را به پرهيزگارى از خداوند متعال امر مىكند كه آن از پاكترين عوامل تقرب اولياء و ثمربخشترين خدمات صلحاء است و روشنترين چيزى است كه ارباب ولايات نياز به آن را درك كردهاند و بهترين دليل براى راههاى شايسته است و كسى كه داراى چنين صفتى باشد در كارها ثابت قدم و بر همه كس برترى خواهد داشت چنان كه قرآن مجيد مىگويد : * ( إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ الله أَتْقاكُمْ إِنَّ الله عَلِيمٌ خَبِيرٌ ) * :
قطعا گرامىترين شما پيش خدا پرهيزگارترين شما است كه خدا دانا و آگاه است » ( 1 )
و اينكه به بهترين وجه و عاليترين شرائط و ضوابط تدريس كند و در اين راه بهترين و روشنترين راه را برگزيند و قرائت قرآن را طبق رسمى كه در ختمها است در هر صبح و شام بر آن مقدم دارد و به دنبال آن درود بر محمد و آل و خلفاء راشدين بفرستد و نسبت به مقام مقدس الناصر لدين اللَّه ( همواره مظفر و پيروز باد ) دعا نمايد .
و از مسائل اعتقادى آنهائى را تدريس كند كه از شبهات بدور و براى تحكيم مبانى مذهبى مفيد است و به دنبال آن مسائل فرعى و مشكلات مذهبى را كه براى همگان نافع است مورد بررسى قرار دهد و از مسائل خلافيه آنهائى را كه مايهء يكپارچگى و همبستگى پيروان مذاهب است و موجب اختلاف و شقاق نمىشود تدريس نمايد و در جميع حالات خدا را در نظر داشته و تنها از او در آشكار و نهان بترسد .
و در برابر اين خدمت بزرگ از محصول موقوفات چنان كه براى عبد اللطيف ابن كيال بوده : در هر ماه سى قفيز گندم ، و ده دينار دريافت دارد و نمازش را در مسجد جامع قصر شريف در ناحيهء مربوط به اصحاب ابو حنيفه به جماعت بخواند و
هامش
( 1 ) سورهء حجرات آيهء 13 .