البته او نامهء ديگرى در مورد توليت تدريس مدرسه امام ابو حنيفه كه در كنار قبرش قرار دارد نوشته است . او اين نامه را هنگامى كه كاتب وزارت دارائى بوده در سال 604 ه دربارهء « ضياء الدين احمد بن مسعود تركستانى حنفى » مرقوم فرموده كه متن آن چنين است : « بنام خداوند بخشندهء بخشايشگر ، سپاس مخصوص خدائى است كه با انواع نيكىها و كرم شناخته شده و موصوف به نيكىها و نعمتهاى گونه گون است . در بزرگى و عظمت و جاودانگى تنها است . خدائى كه خانهء گرامى را ( بنايش محكم و شرفش بيشتر باد ) به محل با عظمت و شرافت اختصاص داد و شرف بيت عتيق و بيت هاشم را يك جا به آن عنايت فرمود .
خدائى كه اين ايام نورانى و درخشان و دولت نيرومند پيروز را گردن بند افتخار براى آن قرار داد ( تا زمانى كه پردهء صبح كنار مىرود و حقيقت به آسانى آشكار مىشود پاينده باد ) .
او را چنان ستايش مىكنم كه اعتراف دارم حقيقت حمدش را نمىتوانم انجام داد و با همهء كوششى كه دارم جز قطره اى از درياى بيكران ستايشش را نتوانم آورد ، گواهى مىدهم كه معبودى جز خداى يكتا نيست ، در صورتى كه او از گواهى بنده اش بى نياز است ، و گواهى مىدهم كه محمد بنده و پيامبر اوست كه طبق فرمانش سخن گفته و حقيقت را براى مردم بيان كرده است . درود خدا بر او و بر آباء و اولادش باد .
و بعد چون دانشمند بزرگوار ، عالم عاليمقدار ، ضياء الدين ، شمس الاسلام ، رضى الدوله ، عز الشريعه ، علم هدايت ، رئيس فريقين ، تاج الملك ، فخر العلماء احمد ابن مسعود تركستانى ( خداوند بر درجاتش بيافزايد ) از لحاظ خانوادگى ريشه دارترين فرد مذهبى است و علوم اسلامى را به زيور اخلاق فاضله آراسته است و ظاهر و باطن ، خلوت و جلوتش يكسان است و دست و زبانش شهادت بر امانتش مىدهند و از عفت و پاكدامنيش امتحان به عمل آمده است و رفتارش بر اساس اخلاص و ميانه روى است از اين رو تصميم گرفته شد به عنوان احسان به او امور مربوط به تدريس
الغدير ( فارسي ) — صفحة 306
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٣٠٦