مال من است . زيرا كه خداوند مرا وسيلهء ابى بكر و عمر زينت بخشيده است .
اين حديث از ساختههاى مهدى بن هلال است كه خطيب آن را آورده و گفته است : ساختگى است ابان ( بن ابى عياش ) متروك الحديث است و مهدى كذاب و حديث ساز است ( 1 ) .
32 - از ابى هريرة آمده است : رسول خدا در حالى كه به على ابن ابو طالب تكيه داده بود ، از منزل خارج شد و ابو بكر و عمر استقبالش كردند ، رسول خدا به على فرمود : آيا اين دو شيخ را دوست دارى ؟ عرض كرد : بلى يا رسول الله فرمود : دوستشان داشته باش تا وارد بهشت شوى ! !
و از عبد الله بن ابى اوفى چنين آمده است : اى ابو الحسن آنها را دوست داشته باش كه با دوستى آنها وارد بهشت خواهى شد !
اين حديث ، از ساختههاى محمد بن عبد الله اشنانى است كه سيوطى آن را در « اللئالى » به نقل ، از خطيب آورده و گفته است : اشنانى ، آن را ساخته ، پس براى آن اسناد ديگرى بافته است ( 2 ) . خطيب به طريق ديگرى آن را آورده و حكم به غرابت آن نموده و آن را طريق مجهول خوانده است ( 3 ) . و ذهبى در ميزانش جلد 1 صفحهء 243 .
آن را آورده و گفته است : اين حديث باطل است اما با سند صحيح و ابن جوزى آن را در « الموضوعات » ذكر كرده است .
33 - از سهل بن سعد آمده است كه : روزى رسول خدا بهشت را براى ما توصيف مىكرد ، مردى برخاست و گفت : اى رسول خدا ، آيا در بهشت هم برق مىزند ؟ فرمود : آرى قسم به آنكه جانم در دست اوست ، عثمان كه از جائى به جائى مىرود بهشت برايش برق مىزند ( روشنائى خاصى در آن پديدار مىشود )
هامش
( 1 ) اللئالى جلد 1 صفحهء 158 .
( 2 ) اين عبارت ، در چاپهاى بعد چنين تحريف شده : اشنانى يك بار ديگر آن را روايت كرده و براى آن اسنادى غير اين تركيب كرده است . مراجعه كنيد به تاريخ خطيب جلد 5 صفحهء 440 خدا امانت را زنده بدارد .
( 3 ) تاريخ خطيب جلد 1 صفحهء 246 - جلد 5 صفحهء 440