از طريق عبد اللَّه بن عمر آن را چنين آورده است : « در شبى كه به آسمان سير داده شدم ، از آسمانى به آسمان ديگر نرفتم مگر آنكه ديدم نوشته است : محمد رسول خدا است ، ابو بكر صديق است » .
ابن حبان گفته است : اين خبر باطل است و مصيبت اين خبر از ناحيهء عبد اللَّه ابن ابراهيم است .
12 - از انس بطور مرفوع آمده است : « خدا در هر شب جمعه صد هزار نفر را از آتش جهنم ، آزاد مىكند مگر دو طائفه را ، كه در امتم هستند و از آن نيستند و آنان را در زمرهء آزاد شدگان از اهل كبائر ، آزاد نمىكند ، بلكه با بت پرستان همزنجيرند ، آنان دشمنان ابو بكر و عمر هستند كه مسلمان نيستند ، بلكه يهود اين امتند ! .
سپس گفته : بدانيد لعنت خدا ، بر دشمنان ابى بكر و عمر و عثمان و على .
اين حديث ، از ساختههاى مسرة بن عبد اللَّه ابى شاكر ، غلام متوكل است كه خطيب در تاريخش جلد 13 صفحهء 272 گفته است : اين حديث دروغ و ساختگى است . و رجال ياد شدهء در اسناد آن ، تمامى مورد اعتماد ائمهء حديثند ، مگر مسرة ، و نادرستى حديث از ناحيهء اوست ، به علاوه او ادعا كرده كه اين حديث را از ابى زرعة شنيده ، در صورتى كه او چهار سال قبل مرده بوده ، چون ابا زرعة در سال 264 ه فوت كرده ، ولى مسرة حديث مذكور را از ابى زرعه در « رى » سال 268 ه روايت كرده است .
و ذهبى در ميزان الاعتدال جلد 3 صفحهء 162 آن را از ساختههاى مسرة شمرده است .
13 - از انس آمده است كه : رسول خدا ، كتفهاى ابى بكر و عمر را ، بهم متصل كرد و فرمود : شما وزيرانم ، در دنيا و آخرت هستيد ، مثل من و شما در بهشت همانند پرنده اى است كه در آن مىپرد ، من به منزلهء سينه و شما به منزلهء پرهاى آن هستيد ، من و شما در بهشت مىگرديم و آفريدگار جهان را زيارت مىكنيم ، من و شما در مجالس بهشت مىنشينيم ، گفته شد : مگر در بهشت مجالسى است ؟
الغدير ( فارسي ) — صفحة 160
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص١٦٠