از صحابهء بزرگوار و پاكنهاد چون : سلمان ، ابوذر ، مقداد ، بلال ، عمار و . . . به تبعيت از قرآن و گفتار پيامبر اكرم ، جز على را شايستهء اين مقام ، نمىدانستند و لذا در برابر كسانى كه اين منصب را به زور اشغال نموده بودند به احتجاج برخاسته و تا حد فداكارى و شهادت از مقام ولايت دفاع نمودند .
در مقابل ، گروهى جاه طلب و فراموشكار ، در نيل به اين مقام ، سر و دست شكستند و غوغا به پا كردند و پيش از دفن رسول خدا در « سقيفهء بنى ساعده » جمع شده در يك مبارزهء شديد انتخاباتى رسوا ميان مهاجرين و انصار ، فرد مورد نظرشان ( - ابو بكر ) را انتخاب كردند و بعدها براى آنكه از رقيب انصاريشان ( سعد بن عباده ) به طور كلى خاطر جمع باشند ، با يك ترور سياسى مرموز ، او را از پا در آورده آنگاه شايع كردند كه اين كار از ناحيهء « جنيان » صورت گرفته و از قول آنها چنين سرودند :
قد قتلنا سيد الخزرج سعد بن عبادة
فرميناه بسهمين فلم نخطىء فؤاده
آرى اين طرز تفكر ، ايجاب كرد كه : كشمكشهاى عظيمى در جهان اسلام پديد آيد و خونهاى پاكى روى زمين ريخته شود ، و جنايات ناگفتنى ببار آيد كه آثار شوم آن هنوز از بين نرفته كم و بيش باقى است .
اين كتاب ( الغدير ) متضمن اثبات حقانيت نظر شيعه در مورد خلافت ، بر اساس كتاب و سنت و عقل است كه مؤلف عاليقدر آن « استاد علامهء امينى » محصول يك عمر مطالعه و تحقيق را با بررسى هزاران جلد كتاب ، به سبك بسيار جالب و بىنظير ، به رشتهء تحرير در آورده چنان اين مسأله را روشن كرده كه ديگر جاى گفتگو و نق زدن براى كسى باقى نمىماند .
با اين حال ، گاهى از برخى افراد سطحى و بدبين شنيده مىشود كه در مقام اعتراض از اين نوع كارها چنين مىگويند : چه حق با على باشد و چه با ابو بكر و عمر ، گذشته ، گذشته است ، احياء اين نوع مسائل ، جز آنكه دشمنىها را ميان برادران اسلامى زياد كند و حوادث سوء گذشته را تجديد نمايد ، بالنتيجه دشمنان