شگفت از اين تعصب بى جا ! !
اين انكارى كه نويسندگان متعصب اهل سنت ، دربارهء بسيارى از فضائل مولايمان امير المؤمنين و خاندان بزرگوارش از خود ابراز مىدارند ، چيز تازه اى نيست ، زيرا در آنها خوى انكار آميختهء با تعصبى وجود دارد كه ايجاب مىكند يكايك آن فضائل را گاهى با تمسخر و طعنه ، و گاهى ديگر با ساختگى بودن آنها و زمانى با نادرست شمردن اسناد آنها و موقعى ديگر با استبعاد محض و وقتى هم با مناقشه در دلالت آنها انكار نمايند ! !
روى همين جهت است كه : هر روز صداى جاهلانهء آميختهء با تعصب و كينه و خشم آنان به گوش مىرسد . آنان مىپندارند كه كار خوبى مىكنند در صورتى كه آنان امثال اين گونه فضائل را براى غير اين مردان پاك جائز مىشمرند بدون آنكه در آن ، ترديدى به خود راه دهند و يا ديگ دشمنى آنان به جوش آيد و يا دست جرح و تعديل به سوى آن دراز كنند و يا آن را به غلو و بدعت نسبت دهند ! !
و اينك گوشه اى از آن مسائل را مورد بررسى قرار مىدهيم :