باران مىشده و قبرش آشكار و روز و شب مورد زيارت است .
18 - عبيد اللَّه بن محمد بن عمر بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب .
خطيب بغدادى در تاريخش جلد 1 صفحهء 123 گفته است « در باب » بردان « نيز جماعتى از اهل فضل مدفونند و در نمازگاه عيد قبرى است كه معروف به قبر نذرها است و گفته شده كسى كه در آنجا مدفون است مردى از فرزندان على بن ابى طالب رضى اللَّه عنه است كه مردم با زيارتش تبرك مىجويند و قضاء حوائجشان را وسيلهء او مىخواهند .
قاضى ابو القاسم على بن محسن تنوخى از پدرش برايم نقل كرد كه : پيش عضد الدوله نشسته بودم و خيمهء ما نزديك نمازگاه عيد در ناحيهء شرقى مدينة السلام بود ، تصميم داشتم كه با او در نخستين روز رسيدن لشكر ، به سوى همدان حركت كنيم كه چشم او به ساختمان قبر نذرها افتاد ، به من گفت : اين بناء چيست ؟ گفتم : اين مشهد نذر است و نگفتم : قبر نذرها است چون فكر مىكردم كه در اين موقعيت ، تطير به شمارد آمد و از تعبيرم خوشش آمد و گفت : مىدانم كه آن قبر نذرها است ، منظورم تفصيل بيشتر بوده است ، گفتم : مىگويند كه آن قبر عبيد اللَّه بن محمد بن عمر بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب است و بعضى ديگر مىگويند كه : آن قبر عبيد اللَّه بن محمد بن عمر بن على بن ابى طالب است ، كه يكى از خلفاء تصميم گرفت او را مخفيانه بكشد ، از اين رو چاهى سر راهش كنده او را در حالى كه نمىدانست از روى آن عبور داد و در داخل آن سقوط كرد ، و زنده رويش خاك ريخته شد و اكنون مشهور به قبر نذرها است ، زيرا هيچ نذرى براى آن صورت نمىگيرد ، مگر آنكه برآورده مىشود . و من يكى از آنها هستم كه بارها دربارهء امور بسيار مهم ، برايش نذر كردم و به مقصد رسيده آنگاه وفا به نذر نمودم .
او حرفم را قبول نكرد و گفت : گاهى روى اتفاق نذرى برآورده مىشود ، آنگاه مردم عوام يك كلاغ چهل كلاغ مىكنند و در آن باره ، سخنها
الغدير ( فارسي ) — صفحة 325
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٣٢٥