بازداشت كه به طور كلى اين مفسده و ديگر مفاسد ناشى از آن ، از بين برود . و احمد ابن عمر مقدسى حنبلى نيز چنين گفته است .
اين چهار نفر ، قاضى القضاة مذاهب چهارگانهء مصر ، هنگام وقوع اين فتنه در سال 726 ه بودهاند ، و در اين زمينه به كتاب « دفع الشبه » صفحهء 45 - 47 مراجعه شود ( 1 ) .
و از كسانى كه در عصر ابن تيمية او را از گمراهيش نهى مىكرده « ذهبى » بوده كه نامه اى به او نوشته و در آن نصيحتش كرده و اين است نامهء او :
« ستايش مىكنم خدا را بر ذلتم ، خدايا بر من رحم كن و از لغزشم در گذر ، و ايمانم را حفظ فرما ، و احزنا بر كمى حزنم ، وااسفا بر سنت و اهلش ، و اشوقا به برادران مؤمنى كه مرا در گريه كردن كمك كنند ، اى افسوس بر نبودن چراغ - هاى دانش و اهل تقوى و گنجهاى خيرات ، آن بر وجود درهمى حلال و برادرى همدم ، خوشا به حال آنكه عيبش او را از عيبهاى ديگران باز مىدارد ، بدا به حال كسى كه عيوب ديگران او را از توجه به عيبش مشغول مىدارد ، تا كى خار را در چشم برادرت مىبينى ، ولى درخت را در چشمهايت نمىبينى ؟ تا كى خودت و عبارات و بلغور كرده هايت را مىستائى و از علماء مذمت مىكنى و عورتهايشان را جستجو مىنمائى ؟ با آنكه پيامبر اكرم از آن نهى كرده و فرموده است : « از مرده هايتان جز به نيكى ياد نكنيد كه آنان رسالت خود را انجام داده و با كرده هايشان دست به گريبانند » .
گر چه مىدانم به من خواهى گفت كه : خودت را يارى كن ، بدنامى مال كسانى است كه بوئى از اسلام به مشامشان نرسيده و آنچه را كه محمد ( ص ) آورده نشناخته است ، اما به خدا قسم ! آنان چيزهاى خوب را كه اگر به آنها عمل شود رستگارى به بار مىآورد ، به خوبى شناختهاند و چيزهائى كه به دردشان نمىخورده از دانستن آن خوددارى كردهاند و معلوم است كه از : نيكى اسلام بر آدمى ترك
هامش
( 1 ) به كتاب « تكملة السيف الصقيل » تأليف شيخ محمد زاهد كوثرى صفحهء 155 مراجعه شود .