33 - شريف رضى ( يكى از شعراء غدير است كه شعرش همراه شرح حال او خواهد آمد ) صاحب ابن عباد را با قصيدهء داليه اى در سال 375 ثنا گفته ولى آن را گسيل نداشته و قصيدهء ديگرى به سال 385 قبل از درگذشت صاحب ساخته و آن را به محضرش ارسال داشته است .
34 - قاضى ابو بكر عبد اللَّه بن محمد بن جعفر أسكى ، چكامه اى در مدح صاحب دارد كه از آن جمله است :
كل بر و نوال وصله
و اصل منك الى معتزله
يا ابن عباد ستلقى ندما
لفراق الجيرة المرتحله
35 - ابو القاسم غانم بن محمد بن ابى العلاء اصفهانى ، چند چكامه دربارهء صاحب دارد كه برخى در ستايش او و برخى در سوگ او سروده شده ، ثعالبى در تتميم يتيمه گويد : روزى با صاحب دوش به دوش مىرفتند ، صاحب پيشنهاد كرد تا در وصف مركبى كه به زير ران داشت ، شعرى بسرايد ، و او بدون تأمل گفت :
طرف تحاول شاوه ريح الصبا
سفها فتعجز ان تشق غباره
بارى بشمس قميصه شمس الضحى
صبغا ورض حجاره بحجاره
- سمندى اصيل ، كه باد صبا از سفاهت ، با او به مسابقه برخاست ولى به گردش نرسيد .
- سپيدى رنگش از سپيدى خورشيد سبق برده و با سنبك خود سنگ بر سنگ مىكوبد .
36 - ابو بكر محمد بن احمد يوسفى زوزنى ، قصيدهء در مدح صاحب ساخته با اين مطلع :
اطلع اللَّه للمعانى سعودا
و أعاد الزمان غضا جديدا
و از آن قصيده است :
- زمانه سپاه خود را تجهيز كرد و ما با دعا و زارى به درگاه حق ، به استقبال آن شتافتيم .
اى سالار زمانه ! شبهاى سياه ، دلها را در غم عشق فرو برد .