كردند ، تا خود را بمراسم حج برسانند .
ولادت ، وفات
به اتفاق مؤرخين ، شريف رضى ، به سال 359 در بغداد ، متولد گشت ، و در همانجا باليد و بزرگ شد . ( 1 ) و در همان بغداد ، بروز يكشنبه ، ششم محرم ( 2 ) سال 406 ديده بر جهان بست ، چنان كه در رجال نجاشى ، تاريخ بغداد ، عمدة الطالب ، خلاصة الرجال و غير آن آمده است .
در « شذرات الذهب » نوشته « در صبح روز پنجشنبه درگذشت » و گويا اشتباه از كاتب باشد ، زيرا مدرك گفته اش را كتاب « ابن خلكان » معرفى كرده ، و در تاريخ ابن خلكان مىنويسد : « صبح روز يكشنبه » نه پنجشنبه .
در « دائرهء وجدى » ج 4 ص 253 سال وفات را 404 نوشته ، گويا از شرح نهج البلاغهء ابن ابى الحديد گرفته ، يا خطائى است كه از كاتب رخ داده ، چون مىبينيم ، همين فريد وجدى در ج 9 ص 487 دائره اش تاريخ صحيح را ياد آور شده و نوشته : « ششم محرم سال 406 » . يكى از معاصرين شريف ، ابو الحسن احمد بن على بتى ، در گذشتهء شعبان سال 405 ، پيش از مرگ ، قصيدهء در سوگ و رثاى شريف سروده است كه در ديوان او ج 1 ص 138 ديده مىشود ، گرد آورندهء ديوانش مىگويد : بعد از تاريخ اين سروده چند ماه گذشت كه شريف رضى در گذشت . رضوان خداى بر او باد .
در مرگ « شريف رضى » ، وزير ، ابو غالب ، فخر الملك ، و ساير وزراء و اعيان و اشراف و قضاة ، همگان با پاى برهنه ، برسم عزا ، در خانه او حضور يافتند ، فخر الملك بر او نماز خواند ، و در همان خانه اش كه در محلهء كرخ رديف مسجد اهل انبار بود ، دفن شد .
هامش
( 1 ) جرجى زيدان در « تاريخ آداب اللغة » ج 2 ص 257 ، نوشته : « شريف رضى در سامرا مىزيسته » و اين اولين اشتباه او نيست كه جهل او را به تاريخ شيعه و زندگى رجال آنان ثابت مىكند
( 2 ) ابن خلكان گويد : « و گويند : در ماه صفر » و ابن كثير نوشته « پنجم محرم » .