تا حق به حقدار برسد .
نقابت كلى و عمومى
علاوه بر آنچه در نقابت جزئى و خصوصى ياد شد ، پنج وظيفهء ديگر به نقيب محول مىشود :
1 - در منازعات و درگيريها داور آنان باشد .
2 - سرپرستى اموال و املاك يتيمان را در دست بگيرد .
3 - در مورد ارتكاب جرائم ، حدود و كيفر لازم را اجرا كند .
4 - براى شوهر دادن زنان و دوشيزگانى كه براى آنان ولى و سرپرست معين نشده ، اقدام كند .
5 - با اجراء حكم « حجر » دست سفيهان و نابخردان را از ضايع كردن اموال كوتاه كند و در صورت بازگشتن به رشد و صلاحيت ، اموال آنان را در اختيار خودشان قرار دهد .
« نقيب » با اجراء اين پنج وظيفه مقام نقابت عمومى و كلى را احراز مىنمايد و اينجاست كه بايد فقيه و دانشمند باشد تا حكومت و داورى او نافذ گردد . . . ( احكام سلطانيه ص 82 - 86 ملاحظه شود ) .
اين نقابت عامه همان منصب والائى است كه به سرورمان شريف رضى محول گشته بود .
سرپرستى مظالم ( دادستانى )
از جمله وظائف اين منصب ، وادار كردن دادخواهان به انصاف و حق جوئى است و بازداشتن آنان از نزاع و مخاصمه ، از اين رو شرط احراز اين مقام آن است كه شخصيتى عاليقدر ، فرمان روا ، پر هيبت ، پاكدامن ، قانع و پارسا باشد ، زيرا اجراء وظيفهء او ، جز با سطوت و اقتدارى كه در خور اميران است و دقت و موشكافى كه شايستهء قضاة