در افسوس زندگى كن .
مرا وعده اى از شما است كه منكر آن نتوانيد شد ، وعدهء مرا مانند وعدهء آزاده اى برآور .
تو رسم جود و سخاوت را با بخششهاى خود در وقتى كه آثارى از حيات نداشت ، زنده كردى و هر وقت زمانه چيره شد و كسى را از پاى درآورد كسانى چون من بايد به كسانى چون تو تكيه كنند .
م - نويرى در « نهاية الادب » صفحهء 77 اين شعر را از او دانسته :
آهو چهره اى كه ناگاه دو طرف پيشانىاش را مانند عقرب نشان مىدهد ، ولى نازيبائى آن را ندارد .
سيب گونه هايش را خرمى چنان است ، كه گويا از اشك چشم من آبيارى شده است .
« مفجّع » در بصره زاده شد و در همانجا به سال 327 ه بر طبق آنچه در معجم الادباء بنقل از تاريخ معاصرش ابى محمد عبد اللَّه بن بشران آمده ، وفات يافت . آنجا كه ابن بشران گويد : وفاتش قبل از وفات پدرم ( ابى محمد عبد اللَّه بن بشران ) در روز شنبه دهم شعبان سال سيصد و بيست و هفت ، اتفاق افتاد .
مرزبانى گويد : قبل از سال 330 ه در گذشته ، و صفدى در « الوافى بالوفيات » تاريخ وفاتش را 320 آورده . همچنين قاضى در « المجالس » و سيوطى در « البغيه » و ديگران از آنان پيروى كردهاند ، و تاريخ برگزيدهء ما در مورد سال وفات او ، همان است كه حموى از تاريخ ابى محمد بن بشران آورده است .
شرح حال مفجع را در كتب زير مىتوان يافت : فهرست ابن النديم / 123 فهرست شيخ / 150 ، معجم الشعراء مرزبانى / 464 ، يتيمة الدهر 2 / 334 فهرست نجاشى / 264 ، مروج الذهب 2 / 519 ، معجم الادباء 17 / 190 - 205 ، الوافى بالوفيات صفدى 1 / 129 خلاصة الاقوال علامه ، بغية الوعاة / 13 ، مجالس المؤمنين / 234 ، جامع الرواة اردبيلى ، منهج المقال / 280 ، روضات الجنات / 554 ، الكنى و الالقاب 3 / 163 ، الاعلام زركلى 3 / 845 ، آثار العجم / 277 .
الغدير ( فارسي ) — صفحة 243
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٢٤٣