نرسيده است . و گويا اين مرد قانون تازه اى ، و نظريهء جديدى ، و دين و مذهب نوى ، از خود ساخته كه با هيچ كدام از مبادى اسلام ، و هيچ يك از مطالب كتاب و سنت ، تطبيق نمىكند .
براى نوشتهء نابخردى كه پندارد امت با پيامبرش در همهء امتيازات و فضائل و كمالات رسالت برابر است و در خصوصىترين خصائص نبوت ، شريك اوست ، و رسالت امت با رسالت پيامبر در يك سوره بدون فصل بهم پيوسته است ، چه ارزشى ميتوان قائل شد ؟ او كه به آيهء : * ( لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ « ) * ( 1 ) و آيهء * ( مُحَمَّدٌ رَسُولُ الله وَالَّذِينَ مَعَه أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ ) * ( 2 ) بر رسالت امت استدلال مىكند سخن با او دربارهء اين ياوه سرائىها ، موكول به فرصت گسترده ترى است و شايد چنين فرصتى در آينده دست دهد چنان كه علامهء فقيد شيخ مهدى حجّار نجفى ساكن معقل ( 3 ) برخى از وقت خود را به ابطال سخنان بىپايه اش مصروف داشت .
اگر در كتاب اين مرد ، جز ياوههاى مربوط به امت ديده نمىشد ، براى شناخت نادانى و رفتار زشتش كافى بود ، در اينجا چند نمونهء آن را ايراد مىكنيم ، گويد :
1 - امت همچون پيامبرش معصوم است . معصوم در نگهدارى و حفظ ، در تبليغ و اداى رسالت ، هر چه را پيامبر به او رسانده آنسان كه پيامبر حفظ كرد ، امت آن را نگهداشت . و هر چه را پيامبر ابلاغ كرد ، مانند او ، امت تبليغ كرد كليات و جزئيات دين ، اصول و فروع آن را امت حفظ كرد ، و كلى و جزئى آن را تبليغ نمود .
چيزى از اصول دين و فروع دين فرو گذار نشده ، مگر كه خدا حفظ كرده پيامبرش محمد آن را حفظ كرد ، و امت آن را نگهداشت ، همه و همه را در هر عصرى بعد از عصر ديگر ، نگهداشت و ممكن نيست چيزى از دين را يافت كه امت
هامش
( 1 ) سورهء توبه آيهء 128 : « همانا پيامبرى از جنس شما نزد شما آمد »
( 2 ) سورهء فتح آيهء 29 .
( 3 ) او يكى از شعراى غدير در قرن چهاردهم است شعرش و شرح احوالش خواهد آمد .