به مطيع بودن ، خصوصيت ذريه و دوستدارانش را ، باطل مىسازد . مگر اينكه گفته شود خدا مىتواند مطيع را عذاب كند ، و خصوصيت در اين است كه او را به احترام فاطمه ( ع ) عذاب نمىكند . ( 1 )
« م » و حافظ دمشقى به اسنادش از على رضى اللَّه عنه روايت كرده ، گويد : رسول خدا ( ص ) به فاطمه - رضى اللَّه عنها - گفت : اى فاطمه ! آيا مىدانى چرا فاطمه ناميده شدى ؟ على رضى اللَّه عنه گويد : چرا فاطمه ناميده شد ؟ فرمود : زيرا خداى بزرگ او و ذريه اش را روز قيامت از آتش محفوظ داشته است . و امام على بن موسى الرضا ( ع ) به اسناد خود آن را از رسول خدا به اين لفظ نقل كرده است كه فرمود :
خداى دخترم فاطمه و اولادش و آنها كه ايشان را دوست دارند از آتش باز داشت . ( 2 )
با اين ترتيب آيا قصيمى باز هم معتقد است شيعه به تنهائى چيزى را گفتهاند كه بزرگان قوم او نگفتهاند ؟ يا حديثى نقل كردهاند كه حافظان حديث اهل مذهبش آن را نقل نكردهاند ؟ يا چيزى گفتهاند كه مخالف مبادى دين حنيف است ؟ آيا او مىتواند ابن حجر ، زرقانى و امثال آن دو از بزرگان و حافظان مذهب خود را كه همراه شيعه برترى ذريهء رسول خدا را بر ديگران گفتهاند ، متهم سازد ؟ ! و بگويد اين گروه نيز عقيده به عصمت آنها دارند ؟ و همان حمله هائى را كه به شيعه مىكند به آنان نيز بكند ؟ .
و اين امر از خداى سبحان عجيب نيست كه تفضل بر قومى نموده آنان را قدرت مبارزهء با گناه و پشيمانى از عملى كه موجب افراط دربارهء او شود ، عنايت فرمايد و با اين همه شفاعت را شامل حالشان گرداند ، اين امر با هيچ كدام از قوانين عدل و اصول مسلم دين مخالف نيست ، زيرا او رحمتش بر خشمش پيشى گرفته و رحمتش بر همه
هامش
( 1 ) بقيهء اين عبارت پرانتز صفحه 176 كه نقل از مواهب شده بود گذشت .
( 2 ) كتاب « عمدة التحقيق » تاليف عبيدى مالكى كه در حاشيهء روض الرياحين يافعى ص 15 چاپ شده است .