شيعى فاضل در آغاز كتابش ديده غلو كرده زيرا آن جملهها ، ( هو العلى الغالب ) بوده است نه هو العلى الغائب كه دليل غلو در تشيع باشد و اين جمله ، كلمهء معروفى است مانند : « هو الواحد الاحد » و اشباهش زياد نوشته و گفته مىشود و مقصود از آن اسماء الحسنى است و مانند بسم اللَّه الرحمن الرحيم در آغاز سخن بدان تبرك مىجويند .
شما در بين شيعه كسى كه دشمن عرب باشد نمىيابيد . شيعه بيك دين عربى عقيده دارد كه پيامبر عربى اصيل آن را ابلاغ كرده و كتابى به زبان عربى آشكار آورده و در ضمن آن كتاب گويد : أ اعجمى و عربى ( 1 ) و در كار دين و امت اسلامى ، سادات و بزرگان عرب را جانشين خود ساخته است و احكام اسلامى را هيچگاه بدون روايات عربى كه از آن پيشوايان طاهر ، صلوات إله عليهم رسيده باشد . آنان كه علومشان به مؤسس دعوت اسلامى ( ص ) مىپيوندد ، نميتواند استنباط كند . شيعه در اوقات شب و روز دعاهاى وارده را به زبان عربى مىخواند و در رشتههاى مختلف ، شيعه هزارها كتاب عربى طبع و نشر مىدهد . شيعه دينش عربى است ، عشق و جذبه اش عربى است ، مذهبش عربى است ، شور و شوقش ، ولاء و علاقه اش ، خوى و خلقش همه و همه عربى . عربى ، عربى است .
بلى ، شيعه ، دشمن آرايشگرانى است كه از حقوق خدا ، مايه مىگذارند و اركان نبوت را متزلزل ميسازند و نسبت به ائمهء دين ستم روا مىدارند ، و عترت طاهر را ، منكوب مىكنند ، و بدين وسيله بر عربيت خيانت ميكنند . اين آرايش گران ، عرب باشند يا عجم ، فرق نميكنند و در اين عقيده ، شيعه عرب و عجم را با هم اختلافى نيست .
ولى هوا پرستى و كينه توزى افراد را واميدارد به امت تلقين كنند ، تشيع يك جنبش ايرانى است . و شيعهء ايرانى ، دشمن عرب است تا جامعهء اسلامى را از هم بپاشند و تفرقه ايجاد كنند ، من معتقدم قصيمى و قبل از او امير ، در سخنان
هامش
( 1 ) سورهء فصلت آيه 44 .