ابى الحسين اسدى ( رضى إله عنه ) از روايات شيخ ابى جعفر محمد بن عثمان عمرى قدس إله روحه نقل شده است .
و پس از اين دو بزرگ مرد ، شيخ الطائفه ابو جعفر الطوسى است . او با وجود نقل روايات توقيعات احكام صادر از ناحيهء مقدسه به محمد بن عبد إله بن جعفر حميرى در كتاب « الغيبة » ص 184 - 214 - 243 - 258 ، با اين حال هيچ كدام از اين نامهها را در كتابهاى تهذيب و استبصارش كه از كتب اربعه و مهمترين مصادر احكام شيعه است نياورده .
مگر نمىبينند توقيع اسحاق بن يعقوب از ناحيهء مقدسه ، همه به اتفاق روايت كردهاند و ابو جعفر صدوق از ابى جعفر كلينى در اكمال ص 266 ، و شيخ ابو جعفر طوسى به اسنادش از كلينى نيز در كتاب « الغيبه » ص 188 آورده ، و در آن توقيع ، احكام سه مسئله كه در كتب اربعه عنوان كردهاند آمده ، ولى به غير از اين توقيع ، استدلال آوردهاند و هيچ گونه عين و اثرى از توقيع در آن استدلالها ، ديده نميشود . و اينك سه مسئله :
1 - حرمت آبجو
كلينى در كافى 2 / 197 و شيخ در تهذيب 2 / 313 و در استبصار 2 / 245 آن را عنوان كردهاند و در « من لا يحضره الفقيه » 3 / 217 و 361 يافت مىشود . و در كتاب وافى عنوان مستقلى دارد . در آنجا ، كتب اربعه را در جلد يازدهم ص 88 ( مربوط به اين موضوع ) جمع كرده ، از ادلهء موضوع پنج توقيع از امامين ابى الحسن الرضا ، و ابى جعفر ثانى ، بدست مىآيد ، ولى از توقيع منسوب به حضرت مهدى ( ع ) ذكرى به ميان نيامده است .
2 - حلال كردن خمس براى شيعيان
اين عنوان را از كلينى در كافى 1 / 425 و شيخ در تهذيب 1 / 256 ، 259 و استبصار 2 / 33 و 36 مىيابيم و صدوق در فقيه ، در جلد دوم صفحهء 14 آن را آورده و در وافى در 6 / 45 و 48 عنوان شده و از ادلهء آن مكاتبه دو امام : ابى الحسن الرضا