دليل سوّم : قطعه اى است كه شاعر در مراسم ازدواجى كه خليفه به سال 282 براى آن جشن گرفت سروده است .
امينى گويد : از چيزهائى كه جاى تردى باقى نمىگذارد در اينكه وفات شاعر 270 نبوده است قصيدهء اوست كه « معتضد باللَّه ابو العباس احمد را در ايام خلافتش مدح گفته و او در ماه رجب سال 279 بعد از عمويش معتمد از مردم بيعت گرفت . در آن قصيده گويد :
« بنى عباس ، گوارايتان باد كه پيشواى شما پيشواى هدايت ، مرد صاحب قدرت و سخاوت احمد شد » .
« چنان كه حكومت شما به ابى العباس آغاز شد ، تجديد آن نيز به ابى العباس صورت گرفت » .
عقّاد گويد : اما دو تاريخ ديگر يعنى سال 283 و 284 به نظر ما ترجيح با اولى است كه تاريخ روز و ماه را نيز ذكر كرده است بخلاف تاريخ دوم ، بنابراين وفات او بايد در سال 283 باشد نه سال 284 .
امينى گويد : ذكر روز و ماه را به تنهائى ما دليل ترجيح نمىدانيم مگر به ضميمه تقارنهاى تاريخى ، لذا گويد :
اين ترجيح از آنجا قوت مىگيرد ، كه تقارن تاريخها به ما ثابت مىكند ، ماه جمادى الاخرى سال 283 از روز جمعه شروع شده بنابراين روز چهارشنبه كه روز وفات ابن رومى است دو روز بپايان ماه ميمانده چنان كه در تاريخ وفات « چهارشنبه دو شب به جمادى الاولى مانده » آمده است ما اين روز را با تاريخ فرنگى مقارن كرديم ، برابر 14 يونيو يعنى موافق ايام تابستان عراق در آمد و ابن رومى در تابستان وفات كرده كه ناجم گفت در بيمارى مرگش بر او وارد شدم در حالى كه در برابرش آب يخ بود بدين ترتيب مىتوانيم يقين پيدا كنيم اصح تواريخ همان تاريخ اول يعنى روز چهارشنبه دو شب به جمادى الاولى ماندهء سال 283 مىباشد .
الغدير ( فارسي ) — صفحة 107
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص١٠٧