مشركين فرار كند و خود را فداى پيغمبر نمود و بدين مناسبت اين آيه نازل شد :
* ( وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَه ابْتِغاءَ مَرْضاتِ الله ) * ( 1 )
و به طوريكه در شرح نهج البلاغه ج 3 ص 270 مذكور است ، ابو جعفر اسكافي گفته :
داستان در بستر رسول اكرم ( ص ) خوابيدن حضرت على به تواتر ثابت شده و جز ديوانه يا بى دين آن را انكار نمىكند و همهء مفسرين روايت نمودهاند كه آيهء * ( وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي ) * تا آخر آيه در شب خوابيدن حضرت على ( ع ) جاى حضرت رسول ( ص ) و در بارهء على ( ع ) نازل شده است .
ثعلبى در تفسيرش روايت كند كه : چون پيامبر خدا ( ص ) ارادهء هجرت به سوى مدينه را فرمود ، على ( ع ) را در مكه به جاى خود گذارد تا ديون پيامبر و ودايعى كه خدمت حضرت گذارده بودند رد كند ؛ و در شب خروج به سوى غار ، در حالى كه مشركين اطراف خانه را گرفته و قصد كشتن حضرت را داشتند ، به على امر فرمود كه در بستر او بخوابد ، امر كرد : برد سبز حضرمى مرا به خود پيچ و در بستر من بخواب يقين بدان كه از ناحيهء مشركين به تو آسيبى نخواهد رسيد انشاء اللَّه .
على ( ع ) به دستور حضرت عمل كرد و در نتيجه خداوند به جبرئيل و ميكائيل وحى فرستاد كه : من بين شما دو ، برادرى افكندم و عمر يكى از شما دو نفر ، طولانىتر از ديگرى است اينك كداميك از شما برادر خود را بر خود مقدم ميدارد ؟ هر دو طول زندگى را اختيار نمودند ، سپس خداوند وحى فرستاد كه :
چرا شما مثل على ( ع ) نبوديد ، من بين او و محمّد ( ص ) عقد برادرى بستم ، در جاى پيغمبر خوابيد و جان خود را براى فدا نمودن آماده ساخت و او را بر خود مقدّم داشت ، فرود آئيد و او را از دست دشمنان حفظ كنيد .
هر دو فرود آمدند ، جبرئيل نزد سر حضرت على ( ع ) و ميكائيل نزد پاى او
هامش
( 1 ) آيه 207 سورهء بقره . ترجمه : در ميان مردم كسانى هستند كه جان خود را در راه خشنودى خدا مىدهند .