بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم
الحمد للَّه الذى جعلنا من المتمسكين بولاية على بن ابيطالب و الائمة المعصومين عليهم السلام .
بر دانشمندان بصير واضح است كه يكى از مطالب مهمهء دين اسلام ، مسأله ولايت و خلافت بعد از پيامبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله است كه به وسيلهء يك عدهء معدودى در اين مسأله اختلافى بزرگ و شكافى عميق بين مسلمين رخ داد كه آثار آن تاكنون باقى مانده است در حالى كه به نص صريح قرآن مجيد اتحاد و اتفاق مسلمانها از واجبات اسلامى شمرده شده است و خداوند در قرآن در اين باره مىفرمايد :
* ( وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ الله جَمِيعاً وَلا تَفَرَّقُوا ) * :
« همگى به ريسمان خدا چنگ زنيد و از هم جدا و متفرق نشويد » .
و در اصول فقه ، اين مطلب مسلم است ، اوامرى كه از جانب خداوند صادر مىشود دلالت بر وجوب و فوريت دارد و به هيچوجه مسامحه و تأخير در آن روا نيست ، پس بايد راهى را انتخاب كرد كه تمام فرقههاى مسلمان بتوانند به اتفاق برسند و آن راه منحصر است كه به جانب على روانه گرديم و او را خليفهء به حق رسول خدا بشناسيم چه ، تمام دانشمندان اعم از شيعه و سنى اعتراف به عظمت علمى ، تقوا ، شجاعت ، سخاوت ، سياست نسب نيكو و كمالات انسانى على دارند واحدى نمىتواند منكر اين فضايل گردد چنان كه ابن ابى الحديد معتزلى ، دانشمند بزرگ اهل سنت در خطبه اى كه در ابتداى « شرح نهج البلاغه » اش آورده مىگويد :
« الحمد للَّه الذى قدّم المفضول على الفاضل : سپاس خداى را كه مفضول را بر
الغدير ( فارسي ) — صفحة مقدمة 1
مساهمون: محمد تقي واحدي
صمقدمة ١