هجرت مسلمانان را به حبشه مشاهده نمودند ، عمرو بن عاص و عمارة بن وليد را به حبشه اعزام داشتند و هدايائى چند براى نجاشى پادشاه حبشه و شخصيتهاى روحانى دربار فرستادند تا بدين وسيله نجاشى را تحت تأثير اهداف خود قرار دهند و مسلمين را تحويل گيرند ولى بر خلاف انتظارشان نجاشى از پناهندگان مسلمان طرفدارى نمود و آن دو مأيوس به مكه باز گشتند ! .
2 - سخن حضرت كه فرمود : تو به رفيقت رشگ بردى و رفتار او را نسبت به همسر نجاشى سبب سخن چينى قرار دادى . . . خلاصهء اين داستان چنين است :
هنگامى كه عمرو و عمارة به مقصد حبشه سوار كشتى شدند ، همسر عمرو هم همراهش بود . عمارة از اندامى مناسب و زيبائى چهره بهره مند بود به طوريكه زنان را شيفته مىساخت . در يكى از شبها عماره و عمرو در كشتى شراب خوردند و عماره سخت مست شد ؛ رو كرد به همسر عمرو و گفت : مرا ببوس . عمرو به همسرش امر كرد كه تقاضاى عمار را رد نكند و پسر عموى خود را ببوسد ، زن عمرو اين كار را كرد و عمارة دلباختهء او گشت ؛ عمارة در مقام اين برآمد كه از همسر عمرو كامى برگيرد ولى او امتناع كرد .
عماره در فكر شد تدبيرى كند تا اينكه يك روز عمرو را ديد بر لبهء سكان كشتى نشسته بول مىكند ؛ عمارة بلادرنگ عمرو را به دريا افكند ، عمرو شناكنان خود را به كشتى رسانده نجات يافت ولى كينهء عماره را بدل گرفت چه ، از اين عمل عماره دريافت كه او قصد كشتنش را داشته است .
اين جريان در كشتى بود و پس از آنكه به حبشه رسيدند ؛ عماره با بهره اى كه از زيبائى چهره و اندام داشت وسائلى را فراهم ساخت تا توانست با همسر نجاشى ارتباط محرمانه حاصل نمايد و همسر نجاشى نيز او را پذيرفت ؛ پيوسته نزد او مىرفت و كام مىگرفت و در موقع مراجعت ، همهء ماجرا و كيفيت آميزش با همسر نجاشى را براى عمرو تعريف مىكرد . عمرو مىگفت من كه تصديقت نمىكنم ، چگونه مىتوانى به همسر نجاشى دست يا بى ، مقام و شخصيت او بالاتر از اينست كه تو بتوانى با او مربوط
الغدير ( فارسي ) — صفحة 248
مساهمون: محمد تقي واحدي
ص٢٤٨