و اگر آن زن باردار مىشد بعد از وضع حمل بچه به كسى ملحق مىشد كه شبيه تر به او باشد .
و نكاح جمع چنين بوده كه : جمعى كمتر از ده نفر با زنى زناكار از آن سرى كه پرچم داشتند - همبستر مىشدند و چون باردار مىگشت و وضع حمل مىنمود و چند شب از آن مىگذشت آن جمعى كه با او همبستر شده بودند ، مىطلبيد و آنها هم مجبور به آمدن بودند و نزد آن زن جمع مىشدند .
سپس رو مىكرد به آن جمع و مىگفت : شما همگى از عملى كه با من انجام دادهايد ، مطلعيد ؛ اكنون من فرزندى بوجود آوردهام .
بعد به هر يك از حاضرين كه علاقمند بود خطاب مىكرد : اى فلان ! اين فرزند از آن تو است و در نتيجه نوزاد ملحق به او مىشد و او هم حق امتناع نداشت و لو هيچگونه شباهتى با نوزاد نداشته باشد و يا شباهتش از ديگران كمتر باشد ؛ روى اين حساب احتمال مىرود كه مادر عمرو بن عاص از اين دسته بوده است ( يعنى با نكاح جمع با عده اى مقاربت نموده و عمرو را به عاص كه علاقمندى بيشترى به او داشته ملحق نموده است ) .
اين احتمال بدين جهت است كه گفته شده : چهار نفر با او همبستر شدهاند ؛ عاص ، ابو لهب ، اميه ، و ابو سفيان و هر يك از آنها ادعا كرد كه عمرو فرزند من است ولى نابغه عمرو را به عاص ملحق نمود چون او مخارج دخترانش را عهده دار بود و مىشود كه مادر عمرو را از دستهء اوّل زناكاران شمرد بدليل اينكه گفته شده :
عمرو چون از همه بيشتر به عاص شباهت داشت به او ملحق شد .
و پيوسته عمرو به اين سبب مورد سرزنش واقع مىشد ، على ، عثمان ، حسن ، عمّار پسر ياسر و جز ايشان از صحابه ( رض ) او را به اين امر سرزنش مىنمودند كه كيفيت اين سرزنش در داستان قتل عثمان كه در بحث ساختمان مسجد مدينه ذكر
الغدير ( فارسي ) — صفحة 227
مساهمون: محمد تقي واحدي
ص٢٢٧