و نه هجرى وفات نموده است .
و شايد ، به همين جهت ابن عبد البر در « استيعاب » و ابن اثير در « اسد الغابه » در تاريخ وفات قيس بين اين دو سال مردد شدهاند !
چه آنكه ، در « استيعاب » تاريخ وفات قيس را به سال شصت هجرى ذكر نموده و در ضمن گفته است كه : قول به سال پنجاه و نه هجرى آخر خلافت معاويه هم هست .
و در « اسد الغابه » بر عكس « استيعاب » نقل شده است .
ابن كثير ، در تاريخش به تبعيت از ابن جوزى سال وفات را پنجاه و نه نوشته ، و در اين ميان يك قول خيلى نادر هم هست كه كسى بدان اعتنائى ننموده ، آن قول منسوب به ابن حبّان است كه ميگويد . قيس از دست معاويه فرار كرد و در سال 85 ؛ زمان خلافت عبد الملك وفات يافت . اين قول را ابن حجر در ج 3 ص 249 « اصابه » نقل مىكند ولى قول خليفة بن خياط و كسانى را كه با او همقولند تقويت مىكند و مقرون به صواب مىداند .
خاندان قيس
در دورهء صدر اسلام ، خاندان قيس از بزرگوارترين خاندانهاى انصار بشمار مىرفتند . و پيوسته انوار دانش و بزرگوارى از افق اين خاندان مىدرخشيد و در هر زمينه اى شخصيتهاى برجسته و لايق تحويل داده است ؛ در جنبههاى زعامت و رياست ، حفظ و بررسى احاديث ، در علم و دانش و در پاكى و پاكدامنى مردانى از اين خاندان برخاستهاند .
از جملهء ايشان است ، ابو يعقوب اسحاق بن ابراهيم بن يحيى بن عباس بن عبد الرحمن بن سالم بن قيس بن سعد بن عباده خزرجى انصارى ، سمعانى در كتاب « انساب » خود شرح حال او را آورده و درباره اش مىگويد :
از شريفترين خاندان انصار است و در نيشابور از جنبه ثروت و عدالت و قدس