زندگى نامه شاعر
ابو الوليد حسان بن ثابت بن المنذر بن حرام بن عمرو بن زيد مناة بن عدى بن عمرو بن مالك النجار ( تيم اللَّه ) بن ثعلبة بن عمرو بن الخزرج بن حارثة ابن ثعلبة العنقاء ( بخاطر گردن درازى كه داشت اين لقب به او داده شده بود ) ابن عمرو بن عامر بن ماء السماء بن حارثة الغطريف ابن امرؤ القيس البطريق ابن ثعلبة البهلول ابن مازن بن الازد بن الغوث بن نبت بن مالك بن زيد بن كهلان بن سبأ بن يشحب بن يعرب بن قحطان ( 1 ) .
خاندان حسان يكى از خانوادههاى شعر بوده و در ادبيات و مديحه سرائى ريشه اى عميق داشته است .
مرزبانى در ص 366 كتاب « معجم الشعراء » گويد : دعبل و مبرد گفتهاند ريشه دارترين خانوادهها در شعر خاندان حسان بوده است .
شش نفر از آل حسان را بر شمردهاند كه هر شش تن از حيث شعر و شاعرى در يك پايه بوده و به يك سبك شعر مىسرودهاند و آنان عبارتند از : سعيد بن عبد الرحمن بن حسان بن ثابت بن المنذر بن حرام .
فرزند حسان عبد الرحمن شاعرى است كه كمتر از او شعرى در كتابها نقل شده وى در سال 104 هجرى قمرى ديده از جهان فروبست . شاعرى دربارهء او و پدرش حسان شعرى سروده است و اين چنين گويد :
فمن للقوافى بعد حسان و ابنه
و من للمثانى بعد زيد بن ثابت
چه كسى بعد از حسان و پسرش قافيه خواهد گفت و چه كسى بعد از زيد بن ثابت براى قرآن باقى مانده است .
هامش
( 1 ) ابو الفرج در جلد چهارم ص 3 الاغانى اين چنين ذكر كرده است .