لا سيف الا ذو الفقار
و لا فتى الا على
سپس امينى گويد : من گفتم پيشوايان علم حديث بر نقل اين قسمت داستان و روايت اجماع كرده و بزرگان از يكديگر نقل كردهاند ، همانطوريكه ما با سپاس پروردگار حديث را همچون آبى خوشگوار به بهترين وجه و عاليترين نحوهء اسناد از عدهء بسيارى ، در كام خود فرو ريختم و آن را در كتاب خود آورديم .
اين روايت را حاكم بطور مرفوع ( 1 ) نقل كرده و بيهقى در « مناقب » در سلسله سند بررسى نموده و از حاكم نقل كرده و گويد :
اين روايت را حافظ ابن نجار و او از طوسى ( تا آخر سند ) از جابر بن عبد اللَّه بما خبر داده است كه پيامبر در روز جنگ بدر فرمود اين رضوان است كه فرشته اى از فرشتگان خدا است و صدا مىزند :
لا سيف الَّا ذو الفقار
و لا فتى الَّا علىّ
محبّ الدين الطبرى در ص 190 « رياض » و ص 74 ذخائر العقبى روايت را با همين عبارات نقل كرده است .
خوارزمى در ص 101 « مناقب » حديث جابر را نقل كرده .
و نصر بن مزاحم در ص 257 كتاب صفّين ( در چاپ مصر ص 546 ) از جابر بن نمير ( صحيح عمير است ) انصارى روايت كرده : كه گويد : شنيدم از رسول خدا ( ص ) كه بارها اين بيت را ميخواند :
لا سيف الا ذو الفقار
و لا فتى الا على
هامش
( 1 ) - مرفوع حديثى است كه تمام سلسله سند حذف شود و مستقيما از امام يا پيامبر نقل گردد .