آيد زيرا اين عقيدهء مسيحيان است كه در كتابهاى انجيل آنان آمده است در حالى كه فرمانرواى حكومت جهانى ، بنابر اتفاقنظر مسلمانان ، حضرت مهدى ( ع ) مىباشد و حضرت مسيح ( ع ) بعنوان معاون و ياور او خواهد بود . و در روايات اهل بيت ( ع ) آمده است كه مسلمانان به رهبرى حضرت مهدى ( ع ) دجّال را به هلاكت مىرسانند .
قرارداد صلح و آتشبس بين امام ( ع ) و غربيان
روايات مربوط به اين صلح فراوان است و دلالت دارد بر اينكه اين قرارداد صلح و عدم تجاوز و همزيستى مسالمتآميز براساس يك پيمان و قرارداد خواهد بود و به نظر مىرسد كه هدف امام ( ع ) از اين پيمان ، ايجاد زمينه و فرصت عمل براى حضرت مسيح ( ع ) است تا بتواند به روال طبيعى در هدايت ملل غربى گام بردارد و تحوّلى در عقايد و سياست آنها در اين فرصت بوجود آورد و انحرافات حكومتها و تمدنهاى غرب را برملا سازد . بطوريكه در روايات مربوط به اين قرارداد ملاحظه مىكنيم بين اين صلح و صلح حديبيّه كه پيامبر گرامى ( ص ) با قريش منعقد كرد شباهت زيادى وجود دارد . در آن صلح ، متاركهء جنگ به مدّت ده سال مورد توافق طرفين قرار گرفته بود و خداوند آن را فتح المبين ناميد ، امّا زمامداران ستمگر قريش اين عهد و پيمان را يك جانبه شكستند و از نيّات پليد خود پرده برداشتند و همين عمل آنها ، انگيزهء روى آوردن مردم به اسلام و مجوّزى براى سركوبى قدرت مشركان و كفر آنها گرديد . در اين صلح نيز غربيها با مسلمانان پيمانشكنى مىكنند و از خصلت طغيان و تجاوز خود پرده برمىدارند و بگفتهء روايات با يك ميليون سرباز منطقه را به جنگ و آشوب مىكشانند و پيكار بزرگى بوجود مىآيد كه براساس توصيف روايات ، اين نبرد از كارزار آزادى قدس نيز بزرگتر است . از پيامبر ( ص ) روايت شده است كه فرمود :
« بين شما و روم چهار پيمان صلح برقرار مىگردد كه چهارمين آنها بدست مردى از خاندان هرقل است و سالها ( دو سال ) به طول مىانجامد و مردى از عبد القيس بنام سئودد بن غيلان پرسيد : در آن روز پيشواى مردم چه كسى خواهد بود ؟ فرمود : مهدى از فرزندانم » « 1 »
هامش
( 1 ) - بحار ج 51 ص 80 .