مهدى ( ع ) در انطاكيه درگيرى بوجود مىآيد ، چنان كه پياده شدن نيروهاى آنان در ساحل تركيه نه خود تركيه حاكى از اين است كه تركيه خارج از تحت نفوذ آنهاست چون اين كشور در آن برهه با قيام و انقلاب ملت آن و يا توسط سپاهيان حضرت مهدى ( ع ) آزاد گشته است امّا نيروهاى رومى ( غربى ) كه در رمله ساحل فلسطين پياده مىشوند همان نيروهايى هستند كه در برخى از روايات شورشيان روم توصيف شدهاند و به نظر مىرسد كه آنها در نبرد قدس به جانبدارى از يهوديان و سفيانى شركت مىكنند .
چنان كه بعضى از روايات بيان مىكند ، حضرت مهدى ( ع ) سپاه خود را براى ورود به نبرد قدس به سوى شام اعزام مىدارد و اين احتمال وجود دارد كه آن حضرت شخصا در آن كارزار شركت نكند بلكه پس از شكست دشمنان خويش ، وارد قدس گردد ولى بيشتر روايات حاكى از اين است كه امام ( ع ) به همراه سپاهيان خود رهسپار گشته و در « مرج عذراء » نزديك دمشق اردو مىزند . امام باقر ( ع ) فرمود :
« آنگاه او ( امام ) به كوفه مىآيد و تا زمانى كه خدا بخواهد در آنجا خواهد ماند تا اينكه بر آنجا استيلا يابد سپس او با همراهان خود به مرج عذراء مىآيد و عدّهء زيادى از مردم به آن حضرت مىپيوندند و در اين روز سفيانى در وادى رمله بسر مىبرد . تا اينكه در روز جابجائى ، آنان به يكديگر برخورد مىكنند جمعى از پيروان آل پيامبر ( ص ) كه با سفيانى هستند و گروهى از طرفداران سفيانى كه در زمرهء پيروان آل پيامبر خود را جا زدهاند بيرون آمده و هر دسته به پرچم و لشكر خود ملحق مىشوند و آن روز روز جابجائى است ، امير مؤمنان ( ع ) فرمود : در آن روز سفيانى و هركه با او باشد كشته مىشوند حتى خبر دهندهاى از آنان باقى نمىماند و در آن روز نااميد و زيانكار كسى است كه از غنيمت سفيانيان محروم بماند » « 1 »
اين روايت بر چند نكته دلالت دارد ، از آن جمله : حالت عمومى مردم است كه پشتيبان امام مهدى ( ع ) مىباشند زيرا هنگام ورود سپاهيان حضرت به خاك سوريه ، بدون هيچ مقاومتى در سى كيلومترى دمشق اردوگاه خود را مستقر مىسازند ، تا پايان مطالبى كه در زمينهء جنبش سفيانى بيان كرديم .
هامش
( 1 ) - بحار ج 52 ص 224 .