همين مبنا را پذيرفته است .
بنابراين ، پيامبر ( ص ) كه آيهء شريفه را به ( فرس ) تفسير نموده است ، در حقيقت منطبق بر مصداق مهمّى براى كلمهء ( آخرين ) و يا مهمترين مصداق ، از بين مصاديق آن مىباشد ، گرچه صرف تطبيق ، باعث فضل و برترى بيشتر نمىگردد ، امّا چون پيامبر ( ص ) آنان را ستوده به اينكه آنان به ايمان و علم و يا اسلام هرچند دور و مشكل باشند نائل خواهند شد و از طرفى رسول خدا ( ص ) در تفسير هردو آيه عمدا ، عين گفتهء خود را تكرار مىكنند و زدن آن حضرت بر شانهء سلمان فارسى ، دليل روشنى بر اين مدّعى است .
در تفسير كلام خداى بزرگ : بَعَثْنا عَلَيْكُمْ عِباداً لَنا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ
« به بنى اسرائيل اعلام نموديم در كتاب ، « تورات » كه دوبار در زمين فساد و سركشى بزرگى خواهيد كرد ، پس چون وعدهء يكى از آنها ( فساد ) برسد . بندگانى از خود را كه داراى قوت و نيرومندى شگرفى هستند به طرف شما مىفرستيم تا در همهجا جستجو كنند و اين وعدهاى انجام شده است ، سپس پيروزى را مجددا براى شما برگردانديم و شما را با اموال و فرزندان يارى كرديم و شما را از آنان ( دشمنانتان ) بيشتر و قوىتر گردانيديم . اگر نيكى نموديد ، براى خودتان و اگر بدى نموديد گريبانگير خودتان مىشود و زمانيكه ديگر وعدهء آن ( فساد ) آيد رويهاى شما را بد جلوه دهند تا اينكه داخل مسجد شوند همانگونه كه نخستين مرتبه وارد شدند و تا اينكه نابود و تباه كنند آنچه را كه بر آن غلبه يافتند تباه كردنى » « 1 »
در تفسير نور الثقلين از روضهء كافى پيرامون تفسير آيهء شريفه
« بَعَثْنا عَلَيْكُمْ عِباداً لَنا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ »
از امام صادق ( ع ) نقل شده است كه فرمود :
« آنان كسانى هستند كه خداوند تبارك و تعالى قبل از ظهور قائم ( ع ) آنها را برمىانگيزد و آنان دشمنى از آل پيامبر ( ص ) را فرانمىخوانند مگر اينكه او را بقتل مىرسانند »
و عيّاشى در تفسير خود از امام باقر ( ع ) روايت كرده كه حضرت آيهء شريفهء
« بَعَثْنا عَلَيْكُمْ عِباداً لَنا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ »
را قرائت مىكردند ، سپس فرمودند :
هامش
( 1 ) - اسراء 4 - 7 .