بسيار كوتاهى است كه متصل بظهور ايشان است ، بهرترتيب بعد از پيروزى زمينهسازان ظهور ، حكومت و نظام اسلامى ايجاد مىشود و تا زمانيكه ارادهء خداوند تعلق بگيرد ادامه خواهد داشت ، سپس در اثر انحراف از آن ، در همان سال ظهور و يا اندكى قبل از ظهور ، حكومت ، بكام جبّاران گشته و ديگربار چيره مىشوند . و اللّه العالم .
حسنى و شيصبانى و عوف سلمى
در تعدادى از روايات ، سخن از حسنى بميان آمده است كه اشاره دارد ، وى حركتى را در عراق آغاز مىنمايد امّا اين روايات نياز بدقت بيشتر دارد چرا كه اين احاديث نام سه نفر ، حسنى مدينه ، حسنى مكّه و حسنى عراق را بيان مىكند ، همچنين حسينى خراسانى كه در منابع حديث اهل سنت و برخى منابع خبرى شيعه « حسنى » ناميده شده است و هم اوست كه در سال ظهور حضرت مهدى ( ع ) با سپاهيانش وارد عراق مىگردد ، بنابراين احتمال دارد مراد از روايات مربوط به جنبش حسنى در عراق ، همين قيام و حركتش باشد و احتمال اينكه حسنى ديگرى قبل از او باشد نيز وجود دارد .
* * * امّا شيصبانى ، در مورد اين شخص روايتى از كتاب غيبت نعمانى كه از منابع درجهء اوّل حديث مىباشد از جابر بن يزيد جعفى نقل شده است كه گفت : از امام باقر ( ع ) در مورد سفيانى سئوال كردم حضرت فرمود :
« دسترسى به سفيانى پيدا نمىكنيد تا اينكه قبل از او شيصبانى در سرزمين عراق مانند آبى كه از زمين بجوشد ، ناگهان ظاهر مىشود و خروج مىنمايد ، او نمايندگان شما را بقتل مىرساند و بعد از اين ماجرا در انتظار سفيانى باشيد كه حضرت قائم نيز خروج مىكند » « 1 »
گرچه من روايت ديگرى را پيرامون وى نيافتم امّا همين روايت داراى چند نكته دربارهء اين شخص مىباشد از آن جمله :
الف - او به شيصبانى توصيف شده است كه نسبت به شيصبان دارد و آن صفتى
هامش
( 1 ) - بحار ج 52 ص 250 به نقل از غيبت نعمانى .