وَأَدْعوكَ بِما دَعاك بِهِ عِيسَى رُوحُكَ حِينَ نَاداكَ ، فَنَجَّيْتَهُ مِنْ أَعْدائِهِ وَإلَيْكَ رَفَعْتَهُ ، وَأَدْعُوكَ بِما دَعاكَ به حَبِيبُكَ وصَفِيُّكَ وَنَبِيُّكَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ ، فَاستَجَبْتَ لَهُ وَمِنَ الأَحْزَابِ نَجَّيْتَهُ ، وَعَلَى أَعْدَائِكَ نَصَرْتَهُ ، وَأسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِي إِذَا دُعِيتَ بِهِ أَجَبْتَ ، يا مَنْ لَهُ الْخَلْقُ وَالأَمْرُ ، يامَنْ أَحاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْماً ، يا مَنْ أَحْصَى كُلَّ شَيْءٍ عَدَداً ، يا مَنْ لا تُغَيِّرُهُ الأَيَّامُ وَاللَّيالِيُّ ، وَلا تَتَشابَهُ عَلَيْهِ الأَصْوَاتُ ، وَلا تَخْفَى عَلَيْهِ اللُّغَاتُ ، وَلا يُبْرِمُهُ إِلْحَاحُ الْمُلِحِّين » ؛
. . . تو را به آن نامت مىخوانم كه با آن خلقت را آفريدى و آنان را چنان كه خواستى و خواستند روزى دادى . اى آنكه شبها و روزها او را تغيير نمىدهد . تو را به همان دعايى مىخوانم كه نوح چون تو را خواند به آن خواند ، پس او و همراهانش را نجات داده قومش را هلاك ساختى . و تو را به آن دعايى مىخوانم كه خليلت ابراهيم چون تو را خواند به آن خواند ، پس آتش را بر او سرد و سالم گردانيدى . و تو را به آن دعايى مىخوانم كه همسخنت موسى چون تو را خواند به آن خواند ، پس دريا را بر او شكافتى و او و بنىاسرائيل را نجات دادى و تو را به آن دعايى مىخوانم كه روحت عيسى چون تو را خواند به آن خواند ، پس او را به سوى خود بركشيدى و از دست دشمنانش نجات دادى . و تو را به آن دعايى مىخوانم كه حبيب و برگزيده و پيامبرت محمد - / كه درود خداوند بر او و آلش باد - / چون تو را خواند به آن خواند ، پس دعايش را مستجاب كرده ، از چنگ احزاب نجاتش داده و بر دشمنانت پيروزش كردى . و تو را به آن نامت مىخوانم كه چون به آن نام خوانده شوى پاسخ مىدهى ، اى آنكه آفرينش و حكم و فرمان به دست تو است ، اى آنكه به هر چيز آگاهى ، اى آنكه شمارهء هر چيز به دست تو است ، اى آنكه گردش شب و روز تغييرى در او حاصل نكرده و صداهاى مختلف به اشتباهش نمىاندازد ، و اى
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 315
مساهمون: منذر حكيم
ص٣١٥