طول عمر مصلح جهانى در تفكرات بشرى
مشخصاتى كه اين متفكر ايرلندى براى مصلح جهانى بر شمرده است مانند كمال جسمانى و عقلانى ، طول عمر و قدرت جمع كردن تجربيات دورانها به گونهاى كه وى را قادر به انجام مسئوليت اصلاحى بزرگ خود گرداند ، به مشخصاتى كه معتقدان به مذهب اهل بيت عليهم السلام در رابطه با حضرت مهدى منتظر عليه السلام و غيبت آن حضرت به آن معتقدند نزديك است .
مسأله طول عمر مصلح جهانى كه برناردشاو بر ضرورت آن تأكيد مىكند مؤيد اين نكته است كه تفكر بشرى نيز ضرورت اين امر را كه مصلح جهانى بايد در هنگام ظهور تجربيات همه عصرها را با خود داشته باشد تا بتواند مسئوليت خود را به انجام برساند ، درك كرده و آن را مورد تأكيد قرار مىدهد « 1 » ، و اين همان نتيجهاى است كه مطابق با آنچه شيعهء اماميهء اثنى عشرى به آن اعتقاد دارند از غيبت طولانى حضرت امام مهدى عليه السلام حاصل مىشود . اما تفاوت سخن برنارد شاو با عقيدهء شيعه اين است كه بنا بر عقيدهء شيعه در بارهء امام معصوم ، وى از ابتداى زندگى خود ، داراى همهء تجربيات و نتيجههايى است را كه بايد با طولانى شدن عمر به دست آورد . او از ابتدا براى انجام وظيفهء بزرگ اصلاحى بزرگ خويش آماده و در اين راه از پشتيبانى خداوند متعال برخوردار بوده ، هرگاه اوضاع و شرايط جهان براى ظهور او آماده شود توانايى انجام آن را خواهد داشت و طولانى شدن اين غيبت بدان جهت است كه ياوران آن حضرت و همه جامعه بشرى اين تجربيات را كسب
هامش
( 1 ) . براى توضيح بيشتر دربارهء اين مسأله به تحقيق ارزشمندى كه حضرت آيت الله شهيد صدر در رابطهبا حضرت مهدى عليه السلام انجام دادهاند / 41 - / 48 ، چاپ سوم ، دارالتعارف مراجعه كنيد .