گرايش به باطل ، از قرآن جدا مىشوند و حديث شريف صراحتاً اين جدايى را براى ابد نفى كرده است . همين نكته در اين حديث شريف دال بر عصمت عترت طاهره مىباشد .
مضافاً به اينكه در اين حديث شريف دستور داده شده است تا همهء مسلمانان به اين دو ركن اساسى با هم تمسك جويند و اين دستور به نحو مطلق بوده است چرا كه ما در اين حديث قيدى براى اين امر نمىبينيم . اين دليل بر آن است كه اين دستور ، شامل همهء زمانها و حالات مىشود . پس اگر جايز باشد كه عترت مطهر در كارها و امورى كه مخالف با عصمت است داخل شده و مرتكب آن گردند ، به اين معنى خواهد بود كه حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله مسلمانان را دستور داده كه حتى در حالات وقوع خطا و مخالفت با قرآن نيز به آنان تمسك جويند و اين از محالات است .
از آنچه گذشت روشن مىشود كه افرادى از ذريهء حضرت پيامبر اكرم كه به درجه عصمت نرسيده باشند از مصداق ثقل دوم كه فرمان تمسك به آن صادر شده است خارج مىشوند . ابن حجر در تحليل اين حديث شريف مىنويسد : « كسانى كه در اين حديث به پيروى از آنان تأكيد و تشويق شدهاست كسانى هستند كه به كتاب خدا و سنّت رسول خدا شناخت و آگاهى كامل دارند ؛ چرا كه مطابق مضمون حديث شريف آنان تا سر حوض كوثر از قرآن جدا نمىشوند و روايت سابق نيز كه مىفرمود : « به آنان چيزى نياموزيد كه آنان داناتر از شما هستند » همين مطلب را تأييد مىنمايد آنان از ساير دانشمندان و علما متمايزند چرا كه خداوند متعال هر گونه بدى و پليدى را از آنان دور كرده ايشان را پاك و پاكيزه ساخته و با كرامات درخشان و مزاياى بى شمار كه
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 108
مساهمون: منذر حكيم
ص١٠٨