خداوندا هر كس او را دوست مىدارد دوست بدار و هر كس با او دشمنى مىورزد دشمن بدار « 1 » .
ابن حجر نيز در كتاب صواعق اين روايت را با اين متن ذكر نموده است :
« إني مخلفٌ فيكم الثقلين : كتاب اللَّه وعترتي أهل بيتي ، إن تمسكتم بهما لن تضلوا بعدي أبدا ولن يفترقا حتى يردا عليّ الحوض ، فلا تقدموهم فتهلكوا ولا تقصروا عنهم فتهلكوا ولا تعلموهم فإنهم أعلم منكم » ؛
من در ميان شما دو چيز گرانبها به جا مىگذارم : كتاب خدا و عترت و اهل بيتم ، اگر به اين دو تمسك جوييد هرگز بعد از من گمراه نخواهيد شد و اين دو از يكديگر جدا نمىشوند تا بر سر حوض كوثر بر من وارد شوند ، از آنان پيشى نگرفته و از آنان باز نمانيد كه در هردو صورت هلاك خواهيد شد و هيچگاه سعى نكنيد به آنان چيزى بياموزيد چرا كه آنان از شما داناترند « 2 » .
الفاظ ديگرى هم كه ساير حفاظ اهل سنّت در كتابهاى خود آوردهاند از نظر لفظى با اين رواياتى كه ذكر كرديم نزديك هستند و در همه آنها حديث با لفظ « كتاب الله و اهل بيتى » ، آمده است و اين لفظ متواتر است به همين جهت چند روايت تحريف شده كه در آنها به جاى عبارت « عترتى اهل بيتى » ، كلمهء « سنّتى » آمده است ، اعتبارى ندارد . اهداف اين تحريف بسيار روشن بوده و اصرار بر ترويج اين روايت تحريف شده كاملًا به مصالح سياسى امويان و عباسيان ارتباط پيدا مىكند ، اضافه به اين مطلب ، اين كه اين لفظ تحريف شده هرگز در منابع معتبر اهل سنّت روايت نشده است « 3 » ، و در اين صورت
هامش
( 1 ) . مستدرك الصحيحين 3 / 109 .
( 2 ) . الصواعق المحرقة / 150 ، فصل اول ، آيات وارد در رابطه با اهل بيت .
( 3 ) . ر . ك رسالة الثقلين / 18 چاپ دارالتبليغ الاسلاميه در مصر ، همچنين تحقيق سيد محمد تقى حكيمدر رابطه با اعتبار اين روايت در فصل سنّت از كتاب الاصول العامه للفقه المقارن ضمن بحث از دلالات حديث ثقلين .