مىكرد همواره خالى از اثاثيّهء زندگى بود . در وقتى كه آن حضرت در مدينه سكونت داشت سربازان متوكّل به خانهاش ريختند و آن خانه را بهشدّت تفتيش نمودند ، امّا نهتنها آنچه مىخواستند در آن نيافتند بلكه از لوازم زندگى نيز چيزى در آن پيدا نكردند . همچنين هنگامى كه سربازان متوكّل در شهر سامرا بارديگر به خانهء آن حضرت هجوم آوردند آن حضرت را در اتاقى دربسته يافتند درحالىكه جبّهاى مويين بر تن داشته ، بر سنگ و ريگ نشسته بود و ميان او و زمين فرشى وجود نداشت « 1 » .
3 . كار در مزرعه
اين پيشواى بزرگوار كاملا از هرگونه تكبّر و منيّت خالى بوده است . تا آنجا كه گفتهاند : آن حضرت در زمينى كه داشت با دست خود به كار كشاورزى مىپرداخت تا بدينوسيله براى خود و خانوادهاش موجبات امرار معاش را فراهم آورد ، علىّ بن ابو حمزه اينچنين روايت مىكند كه : « ابو الحسن سوّم حضرت امام هادى عليه السّلام را ديدم كه در روى زمين كار مىكرد درحالىكه از سر تا به قدم از عرق پوشيده شده بود . به خدمت آن حضرت عرضه داشتم :
خداوند مرا قربان شما كند . پس مردان كجا هستند ؟ منظور علىّ بن ابى حمزه از مردان ، دوستان ، شيعيان و ياوران امام هادى عليه السّلام بود .
امام عليه السّلام پاسخ دادند : « يا علي قد عمل بالمسحاة من هو خير منّي و من أبي في أرضه » ؛
اى على ، بدانكه كسانى با بيل در زمين خود به فعّاليت زراعتى پرداختهاند كه به مراتب از من و پدرم برتر و بالاتر بودهاند .
هامش
( 1 ) . اصول كافى 1 / 499 و به نقل از آن در ارشاد 2 / 302 ، 303 و همچنين به نقل از كلينى ، اعلام الورى / 2 / 119 ، الفصول المهمّه / 377 .