3 . مناجات آن حضرت : امام هادى عليه السّلام همواره در دل تاريك شب با قلبى خاضع و خاشع و نفسى باايمان و مطمئن به درگاه خداوند متعال رفته و به مناجات با خداوند مىپرداخت . از دعاهايى كه آن حضرت در مقام مناجات با خداوند متعال مىخواندهاند اين است :
« إلهي مسيء قد ورد ، و فقير قد قصد ، فلا تخيّب مسعاه و ارحمه و اغفر له خطاه . . . ؛
خداوندا ، گناهكارى به درگاهت وارد شده و فقيرى قصد بارگاهت نموده است . خدايا ، پس گامهايى كه به سوى تو برداشته نااميد مگردان ، بر وى رحمت آور و خطايايش را بر وى ببخش .
« الهي صلّ على محمد و آل محمد ، و ارحمني إذا انقطع من الدنيا أثري و محي من المخلوقين ذكري ، و صرت من المنسيين كمن نسي ، الهي كبر سني ، و رق جلدي ، و دقّ عظمي ، و نال الدهر مني و اقترب اجلي ، و نفدت ايامي ، و ذهبت شهواتي و بقيت تبعاتي إلهي ارحمني إذا تغيّرت صورتي . . . » ؛
خداوندا ، بر محمّد و آل محمّد درود فرست و هنگامى كه آثار من از دنيا قطع شده ، يادم از خاطرهء خلق دنيا محو گرديد و مانند پيشينيان ، به فراموششدگان پيوستم بر من رحمت آور . خدايا سنّم زياد شده ، پوستم نازك و استخوانم سست گشته است .
خدايا زمانه تا آنجا كه توانسته است به من صدمه وارد كرده ، مرگم نزديك و روزهاى زندگيم رو به پايان است . خداوندا شهوات من پايان يافته و پيامدهاى سوء آن باقى مانده است . خداوندا در روزى كه صورت من تغيير پيدا مىكند بر من رحمت آور . . . « 1 » .
هامش
( 1 ) . حياة الامام علىّ الهادى عليه السّلام / 137 ، به نقل از الدرّ النظيم .