اخبارى هستند كه شواهد قرآنى بدانها گويا بوده ، موافق قرآنند و قرآن موافق آنها .
سپس به همين ترتيب حقايق ديگرى هم به صورت اخبار بهوسيلهء حضرت امام باقر و صادق عليهما السّلام از قول رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم رسيده ، و مردمانى راستگو و معروف آنها را نقل كردهاند ، كه پيروى از اين اخبار بر هرمؤمن و مؤمنهاى ، فرض و واجب است و جز اهل عناد از آنها سر نپيچند . چراكه گفتههاى آل پيامبر عليهم السّلام با گفتهء خدا پيوندى ناگسستنى دارد . مثل قول خدا در قرآن : بىگمان ، كسانى كه خدا و پيامبر او را آزار مىرسانند ، خدا آنان را در دنيا و آخرت لعنت كرده و برايشان عذابى خفتآور آماده ساخته است « 1 » و روايت مرتبط با اين اين آيه قول رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم است كه : « هركه على عليه السّلام را بيازارد مرا آزرده ، و هركه مرا بيازارد خدا را آزرده و در معرض اين است كه از او انتقام كشيده شود . »
و همچنين قول آن حضرت كه : « هركه على عليه السّلام را دوست بدارد مرا دوست داشته ، و هركه مرا دوست بدارد خدا را دوست داشته است » و چون قول آن حضرت درباره « بنى وليعه » « 2 » كه فرمود : « حتما براى سرپرستى آنها مردى را مىفرستم بهسان خودم ، كه خدا و رسولش را دوست داشته ، خدا و رسولش نيز او را دوست بدارند ، برخيز اى على و بسوى ايشان روانه شو » و از همين قبيل است گفتهء او صلّى اللّه عليه و آله و سلم در روز جنگ خيبر كه فرمود :
« فردا مردى را براى جنگ با آنها خواهم فرستاد كه خدا و رسولش را دوست داشته ، خدا و رسولش نيز او را دوست بدارند . يورش برنده و ناگريز است ، وى تا آنهنگام كه خدا قلعه را به دستش بگشايد برنگردد » .
رسول خدا پيش از فرستادن او اعلام پيروزى نمود و ياران رسول خدا به سخن آن حضرت توجّه داشتند ، و به انتظار فردا نشستند ، چون فردا شد
هامش
( 1 ) . احزاب 33 / 57 .
( 2 ) . وليعه بر وزن سفينه تيرهاى از طايفهء « كندهء » يمن .