ارتباطات تنگاتنگ و محكمى با حضرت امام هادى عليه السّلام بوده و ميان آنها نامههاى چندى ردّوبدل گشته است ، از آن جمله است نامهاى كه كشّى به سند خود از محمّد بن فرج آن را روايت كرده است : محمّد بن فرج گويد : به حضرت امام هادى عليه السّلام نامهاى نوشتم و از آن حضرت در رابطه با « ابو على بن راشد » و « عيسى بن جعفر بن عاصم » و « ابن بند » سؤال كردم ، آن حضرت در پاسخ نامهاى به من نوشتند و در آن آمده بود : از ابن راشد ؛ ذكرى به ميان آوردى ، او سعادتمند زيست و با شهادت از دنيا رفت » ، آن حضرت همچنين براى « ابن بند » و « عاصمى » نيز دعا كردند « 1 » .
يكى ديگر از نامههاى محمّد بن فرج به امام و پاسخ آن حضرت به او در بخشهاى گذشتهء همين كتاب آمده است كه بيانگر اعتماد تامّ و تمام حضرت امام هادى عليه السّلام به اين شخص و تأييد آن حضرت دربارهء او مىباشد ، هنگامى كه وى بيمار شد ، حضرت امام هادى عليه السّلام پيراهنى براى او فرستادند . وى پيراهن را گرفته و زير سر خود قرار داد ، و هنگامى كه از دنيا رفت در همان پيراهن وى را كفن نمودند .
19 . معاوية بن حكيم بن معاوية بن عمّار كوفى
شيخ وى را از اصحاب امام هادى عليه السّلام برشمرده است ، نجاشى دربارهء او گويد : وى راستگو و جليل بوده ، از اصحاب حضرت رضا عليه السّلام است .
ابو عبد اللّه حسين گويد : از مشايخ خود شنيدم كه مىگفتند : معاوية بن حكيم بيست و چهار اصل را روايت كرده است . وى داراى چندين كتاب مىباشد كه
هامش
( 1 ) . اختيار معرفة الرّجال / 2 / 863 .