تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 30

مساهمون:

ص٣٠
شُكُوراً
؛ پاداش و سپاسى از شما نمىخواهيم . آن حضرت روزها به كار و فعّاليت مشغول مىشد . وى در زير اشعهء سوزان آفتاب ايستاده در مزرعهء خود به كار كشاورزى مشغول مىگشت تا آن‌جا كه عرق تمام بدن آن حضرت را تر مىكرد و چون سياهى شب آشكار مىشد به سمت پروردگار خود توجّه كرده ، در حال ركوع و سجود و خشوع براى پروردگار خويش درمىآمد و پيشانى تابناك خود را بر روى سنگ و شن زمين قرار مىداد ، و دعاى مشهور خود را زير لب زمزمه مىكرد كه : « الهي مسيء قد ورد ، و فقير قد قصد ، لا تخيب مسعاه و ارحمه و اغفر له خطأه » ؛ پروردگارا ، گنهكارى به در خانه‌ات وارد شده ، و فقيرى قصد در خانه‌ات كرده . پروردگارا گام‌هايى كه به سوى تو برداشته نااميد نگردان ، بر وى رحمت آور و گناهانش را بر او ببخشاى « 1 » . 18 . خير الدّين زركلى گويد : ابو الحسن عسكرى على ، ملقّب به هادى فرزند محمّد جواد فرزند علىّ رضا فرزند موسى بن جعفر ، حسينى طالبى ، دهمين امام از پيشوايان دوازده‌گانه و يكى از پرهيزگاران و صلحا زمان بوده است . وى در شهر مدينه به دنيا آمد . كسانى در نزد متوكّل عبّاسى از او بدگوئى كردند و وى آن حضرت را به بغداد احضار كرده ، سپس در سامرا تبعيد نمود « 2 » . 19 . « دوايت - ام - رونالدسون » پس از اينكه به تفصيل دربارهء آن حضرت به بحث پرداخته گويد : بسيارى از مردم از مناطقى مانند عراق ، ايران و مصر ، كه شيعهء آل محمّد در آن زياد بود براى كسب علم و دانش آهنگ ديدار آن
هامش
( 1 ) . سيرة الامام علىّ الهادى عليه السّلام / 59 . ( 2 ) . الاعلام 5 / 140 .