تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 265

مساهمون:

ص٢٦٥
شكست‌خورده را به‌واسطهء تو نصرت و پيروزى بخشيد . و باز در روز جنگ حنين چنان‌كه قرآن فرموده است : و در روز « حنين » آن هنگام كه شمار زيادتان شما را به شگفت آورده بود ، ولى به هيچ‌وجه از شما دفع [ خطر ] نكرد ، و زمين با همه فراخى بر شما تنگ گرديد ، سپس درحالىكه پشت [ به دشمن ] كرده بوديد برگشتيد . آنگاه خدا آرامش خود را بر فرستادهء خود و بر مؤمنان فرود آورد ، و در اين آيه مقصود از كلمهء مؤمنين تو و ياران و محبّانت بوديد ، و در آن‌حال عموى تو عبّاس به صداى بلند درحالىكه لشكر رو به فرار مىگذاشت ندا مىكرد كه اى اصحاب سورهء بقره و اى اهل بيعت شجره ! ! ، تا آن‌كه قومى نداى عبّاس را اجابت كردند . يا على ، در آن هنگام تو تنها كسى بودى كه زحمت و بار جنگ را از سپاه اسلام برداشتى و با آن‌كه لشكر مأيوس از ثواب جنگ شدند ، بدون يارى و مساعدت آن‌ها متكفّل يارى دين شدى ، چون آنان به جنگ پشت كرده و به توبه و انابه و عفو خدا اميدوار بودند ، و اين است كلام خدا در اين واقعه كه فرمود : سپس خدا بعد از اين [ واقعه ] توبه هركس را بخواهد مىپذيرد ، و تو در آن‌روز داراى درجه و مقام صبر و نايل به اجر عظيم خدا بودى . و يا در روز جنگ خيبر كه خدا ضعف و سستى منافقان را بر مؤمنان آشكار كرد و كافران را نااميدى و شكستى سخت نصيب گشت ، و حمد خدا را كه ربّ تمام دنياهاست ، درحالىكه آنان قبلا با خداوند متعال پيمان بسته بودند كه به دشمن پشت نكنند و پيمان خدا همواره بازخواست دارد . امام هادى عليه السّلام در ادامهء اين زيارت شريف مىفرمايند : تو آن كسى هستى كه در تمام جنگ‌ها با پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله حاضر بودى و به اتّفاق او در راه خدا جهاد مىكردى و پرچم اسلام را پيش‌پيش پيغمبر مىبردى و در جلوى او شمشير به فرق دشمنان مىزدى ، و چون عزم و تدبير و بصيرتت در امور مشهور بود پيغمبر تو را در بسيارى